اس ام اس ولادت امام رضا (ع)

ای گــل زیــبــــا رخ ایــرانــیــان
مــاه شــب قـــدر خــراســانــیــــان
نـــــاوک مــژگـان تــو خیـــبـــر گــشـــا
مـــیــکـــده ی چــشـــم تــو مـســـتـی فـــزا
ای خــم ابــروی تــو خــمـــخـانــه ام
در شــب مــیـــلـاد تــو دیـــوانـــه ام

بانام رضا به سينه ها گل بزنيد ؛ بااشک به بارگاه او پل بزنيد؛ فرمودکه هرزمان گرفتارشديد؛ بردامن ما دست توسل بزنيد
ميلاد امام رضا مبارك


هر گه دلم بیمار شد گفتم علی موسی الرضا
وقتی گره در کار شد گفتم علی موسی الرضا

به گوش دل ندا آمد، که یار دلربا آمد .... به درد ما دوا آمد، رضا آمد، رضا(ع) آمد.خدا داد آنچه را وعده،‌ بشد در ماه ذیقعده ... که آمد بهترین بنده، رضا آمد ، رضا آمد

بارگاهی که به شهر قم بپاست هم برای من مدینه هم کربلاست،خاک پاکش را غرق بوسه می کنم چون که جای پای اربابم رضاست . . .میلاد نور مبارک

رضاجان عمریست که گوشه نشین محبتم این گوشه را به وسعت دنیا نمیدهم یا امام الرئوف . . .

از این همه انزوا مردد شده ام .. دیوانه رنگ زرد گنبد شده ام .. امروز دلم حال کبوتر دارد .. انگار که بیقرار مشهد شده ام ...

ميلاد باسعادت شمس وشموس ، ثامن الحجج على بن موسى الرضا (ع) بر شما مبارك باد

كسى قدم به حرم ، بى مدد نخواهدزد ، بدون واسطه دم ازخدا نخواهدزد ، گداى كوى رضا شو ، كه آن امام رئوف ، به سينه احدى دست رد نخواهدزد...
بهترين شادباشها تقديم به شمابه مناسبت ميلاد امام رضا(ع)

زائري بارانی ام آقا به دادم میرسی؟
بی پناهم خسته ام تنها بدادم میرسی؟
گرچه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم ضامن چشمان آهوها بدادم میرسی؟
من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام هشتمین دردانه زهرا بدادم میرسی؟
ولادت امام رضا را تبریک میگویم.

اى راهب كليسا كمتر بزن به ناقوس/ خاموش كن صدا را نقاره ميزند طوس/ آيا مسيح ايران كم داده مرده را جان/ بردار جان خود را با ما بيا به پابوس/ آنجا كه خادمينش از روى زائرينش/ گرد سفر بگيرند با بال ناز طاووس
ولادت با سعادت حضرت امام رضا مبارك
"التماس دعا"

حاشا كه سر از پای رضا برداریم / دست از سر سودای رضا برداریم
حاشا كه به محشر به تمنای بهشت / چشم از رخ زیبای رضا برداریم

حق، معرفت به هر نگاهم داده / در حلقه ی عشق خویش راهم داده
اینها همه علتش فقط یک چیز است / ایرانی ام و رضا پناهم داده . . .
میلاد مسعود ولی نعمت ما، آقا امام رضا مبارک

گمشده بودم ، غرق در كثافت شهر، آمدي از نورم كردي ، دستگير بي دستي ام شدي!
روي شانه هاي ضريحت گريستم و دخيل پنجره فولادت ، طلايم كرد، حالا ياريم كن كه تا عطر معرفتت را دريابم

رضاجان عمريست كه گوشه نشين محبتم
اين گوشه را به وسعت دنيا نميدهم يا امام الرئوف