انجام دادن و یا انجام ندادن هیچ کاری باعث نمیشه که خوب باشیم یا بد باشی�
گناه نکردن ممکنه باعث شه ما تو بهشت حورا یا حوری نصیبمون بشه، ولی کسی که بخاطر پاداش یه کاری رو انجام میده نمیتونه به عنوان یه ادم خوب قضاوت و شناخته شه چون ادمایی که نسبتا خوب هستن (هیچ انسان معمولی ای خوبِ کامل نیست) تو این دنیا از بدی ها دوری نمیکنن تا اینکه بخاطرش بهشون جایزه بدن.
بلکه اونا بخاطر اعقتادات و افکارشونه که به خودشون حق میدن که خودشون رو یک ادم "خوب" بشناسن.
وگرنه هیچکسی تو این دنیا حق قضاوت شخصی رو نداره چون در غیر این صورت اون شخص مرتکب اشتباه شده.
و اینکه هیچکسی نمیتونه به راحتی از جمله "خوب میشناسمش" استفاده کنه چون ما فقط میتونیم خودمونو و خدایی که توی وجودمون حس میکنیم بشناسیم.
ما باید تحت تاثیر اعتقادات و افکارمون یک کار رو انجام بدیم(کارای خوب و دوری از گناه)
نه اینکه کار هایی که انجام میدیم باعث شه اعتقادات و افکارمون دچار تغییر شه(مثلا خوب شیم)
اینم بگم که کسی که برای پاداشی مثل بهشت روی خودش اسم ادمِ خوب میزاره و کارای خوب خوب میکنه نمیتونه "خوب" باشه.
درکل بگم که ادمای خوب اونایی ان زیر جمجمه شون پرکار تر از زبون و دستاشونه
و ادمای بد اونایی ان که اعتقادی ندارن.
