مهدیه

دفترم خوشبـــو شده است
از بس ؛
نامِ زیبـای " تــو " در آن می رقصد . . .
راستی !
تو به اسمَت هم عطر می زدی ؟؟
"مهدیه محمّدی"

دستـــ هــای تــو شعــری ستـــ
کـه بایـد حفـظ کنـم . . .

درد یک پنجـره را پنجـره ها مـی فهمنـد
معنـی کـور شـدن را گـره هـا مـی فهمنـد...
سخت بـالا بـروی ، سـاده بیایـی پاییـن
قصـه تلـخ مـرا سُرسُـره هـا مـی فهمنـد...

یک نقطـه بیـش ، فرقِ رحیــــم و رجیــــم نیست
از نقطـه ای بتـرس ، که شیطانـی ات کننـد...

هـرجـا چـراغـی روشنـه
از تـرس تنـهـا بـودنـه . . .
ای تـرسِ تنهـایـی مـن
ایـنجـا چـراغـی روشنـه . . .
" روزبه "

بیـن ایـن انسانهـای رنگارنگــ ...
کـه خیـره میشونـد و معـذب میکننـد تـو را
نگـاهِ جوانکـی کـه زودتـر از تـو سـرش را بـه زیـر مـی انـدازد
تـا دل مولایـش را نشکنـد
یکــ دنیـا دلخوشیستـــ ...

مـن زنـده بـه چشمـانِ مسیحـای تو هستـ�
مـن را بـه فـرامـوشـیِ ایـن خاطـره نسپــار . . .

آدم ، خلیفـه تنهـای خـدا روی زمیـن استـ . . .
امپراطـوری کـه گاهـی بایـد بـرگردد بـه آخـرین سـلاح اش
" . . . و سـلاح او گریـه استـ . . . "

بیچـاره آهویـی کـه صیـد پنجـه ی شیـری ستـ
بیچـاره تـر شیـری کـه صیـد چشم آهویـی . . .
"فاضل نظری"

حتـی اگـر در میـانِ مردمـانِ ایـن شهـرِ شلـوغ ؛
یکــ نفــر تـو را بفهمــد کافیستـــ . . .

بـه کـدام ملتـــ استـــ ایـن ؟
بـه کـدام مذهبـــ استـــ ایـن ؟
کـه کشنـد عـاشقــی را ؛
کـه تـو عـاشقــم چـرایـی . . .

یه نفر درد می کشه اینجا
تو اتاقِ همیشه تاریکش
چند وقته که هیچ چی یادش نیست
از رفیقای دور و نزدیکش
گریه هاش صامت و سیاه سفید
مثِ آرتیستای قدیمی شده
سرد و مغرور ، خسته و زخمی
مثِ بغضِ علی کریمی شده . . .
-----------------------------
داداش کامـران تولدتـــــ مبارکــــ :)

لب این پنجره تنهایی ، من به تشویش خیابان شلوغ
من به دلتنگی این آدمها ، که شبیه اند به اشعار فروغ
من به مرگ ابدی همه خاطره ها می نگرم . . .
آی ؛ اِی خاطره لعنتی خوب و قشنگ
کوله بارت اینجاست
به سلامت بروی . . .

کــِــی رود رُخِ مــاهتـــــــ از نظـــــرم . . . ؟
بــه غیــــــرِ نامتــــــ کـــِـــی نــامِ دِگــــر بـبَــــرم . . . ؟
اگـــــر تـــورا جویـــم ؛ حدیثــِـــ دل گویـــــم . . . بگـــو کجـــــایی ؟
بــه دستـــِ تـــو دادم ؛ دلِ پـــریشانـــم . . . دِگــــر چـــه خواهــــی ؟

نــوروزِ مــن آن روز ؛ کـه دلبــر باشـد
از شـوق کـه دیـدگـانِ مـن تَــر باشــد
دور استــــ زِ مــن ؛ ولـی خــدا میدانـــد
مــن ، در بَــرِ او و . . . او مـرا بَــر باشـــد

اگـرچـه پُشـت کـردیـم و فـراری از همیـم ، امّـا
زمیـن گِـرد استــ روزی رو بـه رومــان میکنــد بــاهـم . . .

بـلا همیشـه کـه بـد نیستـــ ، راستــی دیـــدی
تــو آن بـلای قشنگـی کـه آمـدی بـه سـرم . . .

مــادرم گفتـــ کـه عاشـق نشـوی . . . گفتـم : چشـم !
چـشـم هـای تــو مــرا بـی خـبـر از چشمـم کــرد . . .

مـن بـه جـز آبـیِ نگـاهـت ؛ آسمـانـی نمی شنـاسـ�
تا تـو سرگـرمِ روزگــاری ؛ از نفـس بـی تــو مـی هـراسـ�
"چـارتـار"

نقشـــه را در دستــانـــم مچـــالــه میکنــــ�
حــالا هــرکجـــــا بــــروی ؛
دَر مُشــتـِـــ مَنــــــی :)