Talatom

به یاد من هر شب به آسمان خیره شو،
سیاهیش سهم من...ستاره هاش مال تو
به جای من ب اقاقی ها نگاه کن
شاخه هاش سهم من...خوشه هاش مال تو
یاسهای باغچه را در اضطراب نبودنم رها مکن
مهربانتر شو و گلهای باغچه را نوازشی کن
خارهاش سهم من...غنچه هاش مال تو
من جز خاطره چیزی ندارم که به تو بسپار�
پس مرا ببخش ک بی خبر میرو�
غربتش سهم من...انتظارش مال تو...‏!!‏

دل بی روح جنس آهنت را دوست دار�
خطوط درهم پیراهنت را دوست دار�
نگاه با همه بیگانه ات را دوست دار�
غرور سرکش دیوانه ات را دوست دار�
تن سوزان مثل آتشت را دوست دار�
بهاری و من آن عطر خوشت را دوست دار�
به هر لحظه کنارم بودنت را دوست دار�
تماشایی تو هستی دیدنت را دوست دارم

ای دل نگفتمت نرو از راه عاشقی
رفتی بسوز کاین همه آتش سزای توست..
.
.
ابر هم از بارشش قصد فداکاری نداشت
عقده در دل داشت روی خاک خالی کرد و رفت
.
.
تو ای گلبرگ بی خارم،ز هر گل جز تو بیزار�
نمیخواهم بهاران را تویی تنها بهار من
.
.
بی تو امروز به صد غصه و غم زیسته ا�
وای اگر روز دگر زنده بمانم چه کنم؟
.
.
بدون تو شبی تنها و بی فانوس خواهم مرد
دعا کن بعد دیدار تو باشد وقت پایان�
.
.
بی تو بودن کار من نیست تا دلت نرفته برگرد
ما که راهمون یکی بود چرا جاده مارو گم کرد؟

پیانو میزنم آروم میش�
ینی اگه میزدم آروم میشد�
فی الواقع اگه داشتم و میزدم آروم میشد�
در حقیقت اگه داشتم و بلد بودم و میزدم آروم میشدم!‏

بازم امشب مث هر شب تو دلت برام دعا کن
نم نمک سکوتو بشکن زیرلب خداخدا کن
بازم امشب مث هر شب پرکن از صدات هوامو
غرق سکوتو بشکن تازه کن ترانه هامو
واسه عاشقا دعا کن که غریب روزگارن
هفت تا آسمونه اما یه ستاره ام ندارن
واسه عاشقت دعا کن که تو کار دل نمونه
تو فقط خدا خدا کن که خدا خودش میدونه

بال من مال تو،
فرصت پرواز من پیشکش خنده خوشحال تو،
میپری شاد شاد..
میشوی غرق نفسهای باد
می رود از خاطرت یاد من و قصه بی بالی ام!‏
من ولی یاد تو می افتم و خوشحالی ات..
غصه فراموش دلم میشود وقت تماشای سبکبالی ات!!‏

من تمام هستیم را در نبرد با سرنوشت..
در تهاجم با زمان..
آتش زدم کشتم!‏
من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم!‏
یک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتم!‏
من ز مقصدها پی..
مقصودهای پوچ افتادم!‏
تا تمام خوبها رفتم و
خوبی ماند در یادم!‏
من به عشق و منتظر بودن..
همه صبر و قرارم رفت..
بهارم رفت..
عشقم رفت..
یارم رفت.‏.‏!!‏

اگر ماه بودم به هر جا که بود�
سراغ ترا از خدا میگرفتم..
وگر سنگ بودم به هرجا که بودی
سر رهگذار تو جا میگرفتم..
اگر ماه بودی به صد ناز شاید
شبی بر لب بام من مینشستی..
وگر سنگ بودی به هر جا که بود�
مرا میشکستی!‏
مرا میشکستی..‏!‏
‏(ف . مشیری‏)‏

تو به احساس غرور من و امثال خودم میمانی..
فقر احساس ترا میفهم�
ذهن من در پی یک واژه بی مانند است..
و ترا می یابد!‏
انتخاب خوبیست!‏
هیچ کس حس مرا..
شعر مرا..
قدرت ادراک مرا..
تا به اندازه تو خرد نکرد..
و تو بی مانندی!!‏

تا به کی آخرچنین دیوانگی
پیلگی بهتر ازین پروانگی
گفتمش آرام جانی؟گفت نه،
گفتمش شیرین زبانی؟گفت نه،
گفتمش نامهربانی؟گفت نه،
میشود یک شب بمانی؟گفت نه،
دل شبی دوراز خیالش سر نکرد
گفتمش افسوس او باور نکرد
خود نمیدانم خدایا چیستم؟
یک نفر با من بگوید کیستم!‏

پر از تنهایی ام ای کاش بودی،
که داره زندگیم از دست میره،
یه آهنگی گذاشتم که میدونم،
اگه گوشش کنی گریه ات میگیره،
صدام از گریه دیشب گرفته،
چه احساسی چه بارونی چه حالی،
با اشکام باز مهمونی گرفتم،
همه چی هست فقط جای تو خالی،
دارم دنبال عکسامون میگردم،
همونا که لب دریا گرفتیم،
اگه ما سهم همدیگه نبودیم،
چرا توی دل هم جا گرفتیم،
چه معصومانه افتادی تو این عکس،
چه لبخند نجیبی رو لباته،
تو میخندیو من گریه ام گرفته،
چقد این خونه تشنه صداته،
نگو خونه بگو دیوار پر درد،
که سرتا پاشو خاموشی گرفته،
مگه من توی تقدیرت نبودم،
شاید دنیا فراموشی گرفته..‏!‏

به خداحافظی تلخ تو سوگند نشد،
و تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد،
لب تو میوه ممنوع ولی لبهایم،
هرچه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد،
با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر،
هیچکس،هیچکس اینجا به تو مانند نشد،
هرکسی در دل من جای خودش را دارد،
جانشین تو در این سینه،خداوند نشد،
خواستند از تو بگویند شبی شاعرها،
عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد..‏!!‏

همواره عاشقانه ترین میشمارمت،
باور نمیکنی که چقدر دوست دارمت،
حتی خیال با تو بودن هم قشنگ نیست،
وقتی که نیستی به خدا میسپارمت،
چیزی ز خوب بودن تو کم نمیشود،
بگذار لحظه لحظه ب خاطر بیارمت،
در شعرهای من همه جا رنگ و بوی توست،
آری،همیشه و همه جا دوست دارمت..‏!!‏

ببین باز باران الک میکند،
زمین را چه زیبا بزک میکند،
چه بامزه با ترکه بید و باد،
کف پای شب را فلک میکند.

گفتمش بی تو چه میباید کرد؟
عکس رخساره ماهش را داد،
گفتمش همدم شبهایم کو؟
تاری از زلف سیاهش را داد،
وقت رفتن همه را می بوسید،
به من از دور نگاهش را داد،
یادگاری به همه داد و به من،
انتظار سر راهش را داد..

خورشیدمو شهاب قبولم نمیکند،
سیمرغمو عقاب قبولم نمیکند،
ای روح بی قرار چه با طالعت گذشت،
عکسی شدم که قاب قبولم نمیکند.

غصه مرا کشت!!‏
وقتی دیدم..
دست به سینه ایستاده ای!!‏
من تمام راه را..
برای آغوشت دویده بودم!‏

اگر حجاب ظهورت وجود تار من است..
خدا کند که بمیرم چرا نمی آیی؟
‏(تعجیل در ظهورش صلوات‏)‏

نسل آینده بچه های فیس بوک:
رضا فیسبوکچی
الهام تگ زاده
میر کامنت ا... بلاک زاده
امید لایک پور
زهرا ریموو تگ نیا
دلارام فرند ریکویست پور،
مرتضی میر اکسپت نیا!‏

یه وقتایی هست باید بشینی یه گوشه و ..
جریان زندگیتو مرور کنی و بگی:
به سلامتی خودم که انقد تحمل داشتم!‏