اونکه بی صدای من شبا خوابش نمیبرد
اونکه من عاشقش بودم واسه کس دیگه میمرد
خیلی سخت بود خدایی من باورت کرد�
یهو تو ولم کردی شد باورش سخت تر
چه ساده بودم من فقط با اون موند�
عشق و علاقمو تو شعرام واسه اون خوند�
واسه کسی که یه عروسک تو بغلی بوده
واسه کسی که با من بود فکر بغلیم بوده
همه زندگیم تو نفرتو غم خلاصه میشه
من نفرتی شدم آره از خداشه دیگه
میدونم دستات العان روی شونه های کیه
الهی جوون مرگ بشی عشق کنه پیرت

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(