تمام دیشب را گریه کردم... دلتنگ بودم...
برای همه کس... برای همه چیز...
برای داشته ها... برای نداشته ها...
برای بودن ها... برای رفتن ها...
برای تمام زندگی ام...
برای تو...
تمام دیشب را گریه کردم...
بدون اینکه کسی برایم دلتنگ باشد...

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.