سلام هیلدا جان منو چه به الگو بودن منم بنظر خودم استعداد خنده دار نوشتن مثل امیر و عباس و مانی ندارم این ستا یا دوستای جدید تر استعدادشون بیشتره
خیلی نگرانه وضعتم جز سکوت چیزی ندارم که بگم ببخش...
ولی میگن اگه آدمایی هستن که از حضور شما خوشحال نیستن پس برید پیش کسایی که از دیدنتون به شعف میان...
الناز خانوم شما هم لطف داری بقیه بچه هام لطف دارن من اینجا در حقه کسی خوبی ای نکردم بچه ها خودشون خوبن که منو دوست دارن
و اما نگین خانوم (ملکه تنهایی): تو صبرت کمه من اشکم زیاد چشمای من بدتر نشن خوب شدن پیشکش
مرسی که نگرانی عزیزم فقط دوره چشمام قرمز و یکم روبه سیاهی میزنه و شدیدا میسوزه یعنی صابون که میخوره بهش میسوزه اونقدر که آخه منو در میاره برای درمانش چیکار کنم دکتر پماد داد ولی سوزشش خیلی زیادتر شد
مرسی...........
راستی بچه ها من از تاریخ 92/1/22 تا الآن حتی یه پک سیگار نکشیدم میخوام بذارمش کنار برام دعا کنید وسوسه نشم باز بکش�

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(