من صفحه تنهایی خیلی وقت بود نمیادم....ولی یه پستمو فرستادن تو این صفحه....منم اومدم دنبال پستمو با بچه های اینجا آشنا شدم...پاتوق خوبیه....برای همین دلم خواست دردو دلامو بزارم اینجا....هر چند که میدونم اگر دردودل نکنم زودتر فراموش میکنم....البته اینم میدونم که عاشقی فراموشی نداره......اینم میذارم برای دلتنگا یی که چن وقته معشوقه ی بی معرفتو نامردشونو ندیدنو نتونستن فراموشش کنن.....
تمام ترسم از این است...یک شب هم که بخواهی به خوابم بیایی...من بیدار نشسته باشم.....!!!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(