*ویژه اسی 69*
هشت ماه از تموم کردنمون میگذشت....
خبردار شدم دارن برای همیشه میرن شمال...
شمارمو از پسرعموم گرفته بود...
این اولین دردم بود...که حتی شمارمم از ذهنش پاک کرده بود.....!!!
4 روز طول کشید تا زنگ بزنه برای خدافظی....
همش پیش خودم فک میکردم چی بهش بگم؟؟!!!
اگه خواست برای آخرین بار همدیگه رو ببینیم،چی جوابشو بدم؟؟
برم پیششو عقده ی این هش ماه بی کسیمو...ناخوابیامو...فکرو خیالامو....خالی کنم!!!!؟
برم سکوت کنم!!!؟
برم بگمو بخندم که انگار اتفاقی نیوفتاده!!!!؟
.
گفت:دلت برام تنگ نشده؟؟؟
گفتم:اگه بگم نه بزرگترین دروغ زندگیمو گفتم...
.
رفتم پیشش...همون راهرو همیشگی.....
من با بغض صحبت میکردم...از دردام میگفتم.....از......!!!!!
اون نیشخند میزد....!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(