<p>
شده شب كه بهش شب بخير ميگي و بخوابي نصفه شب از خواب بپري و به يادش تك بندازي ببيني در حال مكالمست؟بغض كني و هيچي نگي تا خود صبح و صبح ازش بپرسي و بت بگه خطا خراب بوده و اون موقع خواب بوده؟اتفاقا شبا هميشه خطا خرابـــه...شده اونقدر حس كني تنهايي كه در اتاقتو ببندي و تو سكوت مطلق خاطره هاتو مرور كني و حوصله هيشكي حتي اونو نداشته باشي...
اونقدر تنـــــها كه فكر كني ديگه خدا هم باهات كاري نداره تمام بدنت يخ ببنده از سرماي تنهايي..
آره تنهايي سرده..
خدا جونم اغوشتو باز كن از اين دنيا و تنهايي خســتم..</p>

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(