شعر از خودم (تازه کار�
امشب دوباره دلم گرفته
آخه شنیدم دلت گرفته
امشب منم و چشای خیس
آخه هیشکی واسم مثل تو نیس
امشب دوباره دلم داره تیر میکشه
آخه نمیتونه ازت دست بکشه
امشب همیشه به یادتم
اخه همیشه تکیه گاهتم من
امشب دیوونه تر از قبل شدم
اخه بدون تو بی حس شدم
امشب میخوام یه چیز ازت بخوام
میشه که تنهام نذاری ؟
میشه فراموشم نکنی ؟
میشه که نفسم بمونی ؟
میشه همه کسم بشی؟
گور بابای وزن و قافیه
همین که تو باشی کافیه

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(