مهم نیست چه چیزی در جیبم داشته باشم... همین که کمی از تو را برای روز مبادا پس انداز کنم برایم کافی است... برایم کافی است همین لبخند های پشت هر نگاهت...همین دلخوش بودن به بودنت در تمام نبودن ها...همین که دست هایم در جیبم احساس تنهایی نمی کنند... حالا چه فرقی می کند این جا یا آن سوی کائنات؟ مهم این است که حس کنم کسی با من هم پرسه است تا نهایت تمام بن بست ها...و حس بودنش چنان آرامم می کند که تمام کائنات ، راهم می شوند و تمام زمین می شود همین کنار تو بودن... پس چه می خواهم جز با تو بودن تا ابد؟ از همین ابتدای کلام تا هر کجایی که بشود و بتوانم...تا هرجایی که بتوانم...
هرجا...
