امروز صبح که داشتم از پله های دانشگاه با دوستم می اومدم بالا، چشمم افتاد به یه نفر که داشت جلو تر از ما می رفت
یه پسر با کاپشن قرمز، کولشم عین کوله قبلی تو بود
دروغ چرا؟
به لحظه نفسم بند اومد، قلبم واستاد
مث همون ترم یک
که تو خیابونا اگه کسی شبیه تو بود همین طوری خشکم می زد
ولی دیگه تو نگاه دوم کسی شبیهت نبود
اما امروز صبح فرق داشت
کاپشنش،کولش،کلاهش،...همه چیش شبیه تو بود
می خواستم بدو بدو برم تو صورتش نگاه کنم ببینم خودتی؟؟
که بازم سرجام واستاد�
...
تو آستیناش یه تیکه مشکی داشت!!!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(