عاشق این آهنگ�
ببین که التماس نعره می زند ز واژه واژه ی سکوت من
نرو که با حلول رفتنت طلوع می کند سقوط من
نرو که رفتن تو آفتاب را از این کرانه می برد به دورها
نرو بمان که کوچه خسته است ز خاظرات زخمی عبورها
ببین کنار جاده صف کشیده اند امیدوار ماندنت بنفشه ها و بیدها
نرو که پیش چشم یاس ها به یَأس ها بدل شود امید ها
نگاه کن کبوتران جلد خانگی از این غریبگی شکسته خسته اند
کشیده سر به زیر بال خویش ز خشم از تو چشم بسته اند
*علیرضا قربانی*

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(