ویژه همه بچه های تنهایی
هرکی دوست داشت جواب بده
میخوام قضاوت کن�
اگه عشقتون بهتون بگه تمام احساساتم بهت از رو جهالت بوده...اگه بدونین حتی اگه تمام فاصله ها رو پرکنین بازم چون دوستون نداره بهش نمیرسین.اگه بدونین اونقدری براش مهم نیستین که به خاطرتون ی قدم برداره..اگه بدونین هیچ اراده ای برا بدست اوردنتون نداره اگه همه اشتباهاتشو ندید بگیرین ولی لااقل انتظار داشته باشین تلاش کنه برا جبرانش...اگه بدونین شما رو نمیخواد و عاشق یکی دیگه اس؟بازم اصرار میکنین برا بودنش؟؟؟بازم میخواین بهش برسین؟؟؟یا آروم آروم از زندگیش میرین بیرون؟؟؟
نمیدونم بقول خودش احساس من توهم عشق بوده یا دوست داشتن
ولی...
وقتی دوسم نداشت
دیگه چی میموند برا ربط دادن من ب اون؟
ازم پرسید
با وجود اینکه میدونم درسش آس و پاسه
بی حوصله س
سربازیش معافه
سیگار میکشه
و و و
بازم حاضرم باهاش زندگی کنم؟؟
گفتم نه
میدونین چرا؟چون اگه دوسم داشت میتونسیم با هم اینا رو رفع کنیم
اما مشکل اینجا بود
دوسم نداره
اما بااین حرفم منو محکوم کرد ب اینکه توهم عشق میزن�
میخونی اینا رو ؟فکر نکن�
دوست نداشتم بگ�
ولی...دلم پر بود یکم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(