سلام بر همه دوستان
راستش من چند وقت یه بار میام اینجا داستاناتون و میخون�
خب اکثرا زندگیای بچه های اینجا با مشکل و سختی همراهه
برا همتون آرزوی خوشبختی و سلامتی میکن�
من و قرمه سبزی بی ترشی به دلایلی ک زیاد ذکرش سودی نداره ازهم دوری�
اما با تمام وجودمون داریم تلاش میکنم این روزای سخت بگذره و روزای باهم بودن برسه
این 2جمله کوچیک نه میتونه شرح 1سال و نیم دوری از هم و شرح بده نه مشکلات و سختیاشو
اما در حد همین جملات کوتاه خواستم بیشتر ما رو بشناسید
امیدوارم به آرزوهاتون برسید
<<یاعلی>>

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(