اين پست ويژه دختر بهمني و همه كنكورياي پاتوق:
اول اينكه ميخوام بدوني هيچ وقت براي شروع دير نيست...
دوم اينكه درس خوندن رو از همين الان شروع كن، به هيچ فردايي موكولش نكن....
حالا بريم سر اصل مطلب:-)
مهم ترين منبع طراحي سوالات كتاب هاي درسيه، بايد خيلي خوب و عميق بخونيشون.همه تمريناش رو بايد بلد باشي از تمرينا زياد سوال مياد.فقط خوندن مثالها و تمرينا كافي نيس بايد خودت دست ب قلم بشي. براي اينكه تو دوران مرور كارت راحت بشه هر چند صفحه ك ميخوني مدت زماني ك طول كشيده رو بالاي صفحه بنويس، بعداً خيلي به دردت ميخوره، تجربه كردم كه ميگما!;-)
نكته بعدي اينكه دفتر برنامه ريزي حتماً بگير و ساعات مطالعه هر درس رو توش روزانه يادداشت كن.
سعي كن از مطالعه روزانه كم شروع كني و بتدريج ب ساعات مطالعه ت اضافه كن. يادت باشه قدم ب قدم:-)
ازمون هاي ازمايشي هم شركت كن ك كنكور برات شبيه سازي بشه
تا يادم نرفته چيزي ك خيلي اهميت داره يه برنامه جامع و بلند مدته
مهم تر از همه اينكه ب توانايي هات اعتماد كن...
من نكته هاي زيادي در اين مورد ميدونم، اگر خواستين و منو لايق دونستين و مدير اين پستو تاييد كرد در خدمتم...
با ارزوي موفقيت برا همه تون

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(