ا
اول شخص غایب ۱۱ سال پیش
پیام

*از شما چه پنهون*
یکی دیگه از لذتایی که زنده به گور شد. . . .
دیدن فیلم عروسیمون روز سالگرد ازدواجمون بود. . . .دو تایی. . . .
اون تیکه از فیلم که درگوشی حرف میزنیم ومیخندیم رو تو فیلم نشونم بده وبگه:یادته بهت چی گفتم اینجا خندیدی؟؟
الکی بگم:امممم...نه..یادم نمیاد!
اونم بگه:میدونم که یادته اما. . . .
دوباره اون جمله رو تکرار کنه.
میدونید آخه عاشق این بودم که احساساتشو بارها و بارها اعتراف کنه. . . .

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.