ا
اول شخص غایب ۱۱ سال پیش
پیام

K.E:
آقا کامران سلام..نظر لطفتونه..اگه من کوچکترین دلیل اینجا اومدنتون باشم خیلی خوشحالم از این بابت..چون میبینم که بچه ها خیلی پستاتون رو دوس دارن.موفق باشید
آبیته بد رقمممم:
سلام.خیلی شرمندم که باعث بغضتون میشم...ممنون از دعای قشنگت...غم نبینی....
دختری از جنس باران:
شقایق جان من کجا رفتم؟؟o_O
هستم در خدمتتون فعلا.مسیحا یه جای دیگه رو میگفت که بی خداحافظی رفتم.که اینجورام نبود...به هرحال ممنونم از لطف و مهربونیت.
مسیحا:
سلام.چه خبر بدی...وضعیت چشمات مال اون کافینته :-(حتما دنبال دکتر برو..ما که کلا از دوازده ماه سال ده ماهشو قهر بودیم:-Dادامه بده به قهرت...اما حرف بزن;-)
اینم بدون که رفتن از اونجا یکی از بهترین تصمیمای زندگیم بود.
میگن:"رفتنت ماندنی می شود وقتی که باید بروی،بروی و ماندنت رفتنی می شود وقتی که نباید بمانی بمانی"
یا علی...

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.