بالاخره رفت !!
همونی که گریه میکردیم با صداش ...
همونیکه کلی خاطره داریم با آهنگ هاش
پر کشید و رفت !
همونیکه یادمون آورد یکی هسسسسست !!
همونی که یادمون داد عاشقی جاده یک طرفست !!
مرتضی ؟؟؟ چرا نیستی ببینی
مثل عصر پاییزی شده رنگ و رومون !!!
متنفریم از این جمعه نحس که تو رو از ما گرفت
خوبه که بهمون حق میدی که داریم دل میزنیم ، دق میکنیم کم کم !!
تو همونی بودی که نبض احساسمون تو دستاش بود ...!
چرا ؟؟؟ چرا حالا نیستی که بازم با شعرات گریه کنیم و خاطره بسازیم...
به قول خودت ... داریم میبازیمت ...رفتی ولی .. بد رفتی !

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(