خیلی سخته
اینکه یکی بیاد تو زندگیت
آرومت کنه..آدمت کنه..زندگی رو بهت بفهمونه
و تو هم راضی باشی از وجودش تو زندگیت.
حتی مجازیش!
ولی ناگهان یک شب یادت میفته
که...
تو حق نداری با دختر مردم دوست باشی
تو حق نداری قلبش رو تسخیر کنی
تو حق نداریعاشق بشی
تو.....
و به ناچار خداحافظی میکنی
باز یک تلخی دیگر!
ولی خوشحال�
که با عشق آرام است.......
عشقی که شاید مال من بود!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(