ق
قرمه سبزی بی ترشی ۱۱ سال پیش
پیام

شما آقایون خِلی دنیا به کامتونه
دلتون گرفته باشه (هر وَخ از روز)میتونین برین تو خیابون و کوچه ها قدم بزنین
توی پارک بشینین و ساعت ها تو خلوت خودتون فرو برین
بارون که بیاد میتونین زیرش را برین و به عشقتون فک کنین
ما تو پارک بشینیم،انقد همش حواسمون به دور و بره که آدم ِمریضی نزّیک نشه،اصن نمیتونیم با خودمون خلوت کنی�
تو روشنای روزَم بخوایم تو کوچه را بریم همیشه یه ماشینی،یه آدم بیکاره ای پیدا میشه که یه چی به آدم بگه و بدتر ترس و نگرانی رو تو دل آدم بکاره
زیر بارونم بخوایم را بریم تیکه هاست که از این ور اون ور میشنوی�
منم دوس دارم از دانشگا تا خونه رو پیاده بیام و با یه هنزفری توگوشم از زمین و زمان جداش�
ولی متأسفانه چند بار اتفاقاتی برام افتاده که جرأتشو ندارم یا اگرم پیاده بیام صدای آهنگمو کم میکنم که اگه اتفاقی داشت میفتاد بتونم زودتر بشنو�
البته دقت کنین همه اینا در حالیه که با لباسای ساده و بدون هیچ آرایشی بری بیرون از خونه
کسی که آرایش غلیظ میکنه و مانتو های عجیب غریب میپوشه طبیعتا از این حرفا خوشحالم میشه !!
خلاصه که خیلی دلم گرفته ازین مظلوم بودن "بضی"دختر خانوما
خوش به حالتون

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.