میدونی وقت رفتن چی بهم گفت:
گفت تنها چیزی که از زندگی فهمیدم این بود که هیشکی شبیه حرفاش نیست..
قفبول کردم چون گاهی نمیشه تمام گفته ها رو انجام داد
گاه عقل
گاه شرایط
گاه شخصیت.
او میخواست مرا متهم کند
ولی غافل از اینکه با این حرفش
بدتر از اینکه رفتنش را توجیج کند
خودش را هم برد زیر سوال...
و تنها حرف راست عمرش را زد
که هیچکس شبیه حرفهایش نیست
حرفهایی که با یک سیمکارت خاموش
تمام میشوند
و با یک سیم دیگر
دوباره آغاز میشود برای ویران کردن

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(