دو تا چِشمام دو تا سَرباز ِ مغرورَن که مُدَت هاست اَز مَعشوقَشون دورَن
دوتا سَرباز که چَند تا زَنِ تَنها تویِ دلِشوره هاشون رَخت میشورَن
گَلوم خَلوَت تَرین پَس کوچه یِ بُن بَست سَرَم سَرکِش تَرین فَوّاره یِ مِیدون
یه فِنجون قَهوه تو غَمگین تَرین کافه یه عابِر تو خیابونایِ سَرگَردون
گَلومو پاره کَردم اما این مَردُم بِهِم گُفتَن که دیوونَست عاشِق نیست
کَسی باوَر نَکَرد این آدَمِ بی شِکل به غِیر اَز عِشق با چیزی مُوافِق نیست
*مُحسِن چاوُشی*

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(