یه وقتایی که با عشقت بحثت میشه...
تو این وقتا دیگه حال و حوصله کسی رو نداری،ساکت میشی،تا میری یه کاری رو انجام بدی باز دلت پیشه عشقته و یاد دعواتون میفتی،
هیچ کس جز خودش نمیتونه حال و حوصلتو بیاره سرجاش
همش منتظر اس ام اسی که اسمتو صدا بزنه...یه جور خــــــــاص صدا بزنه‼
یه جوری که تموم اون ناراحتی ها از دلت بره‼
بعد از آشتی دیگه حال و حوصله ی همه چی رو داری^_^

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(