Arash

و مـــن پــرشــده ام از ایــن نـدیــدن هــا از ایــن جـمـعـه هــا وهـفـتـه هــا و شــایــد ایــن جـمـعـه بـیـایــد هـا ...
یــا ابـا صـالــح الـمـهـدی . . .

جـمـعـه هــا غـریـبـن چـون مـا غـریـب ایــن دنـیـایـیـم،چـون فـقـط از انــتـظـار حــرف مـیـزنـیـم امـا قـدمـی بـرنـداشـتـیـم ،چـون امــام زمـان (عج) رو نـمـیـشـنـاسـیـم و دلـخـوشـیـم بــه هـمـیـن شـادی هــای لـحـظـه ای دنـیـا،چــون دعـای فــرج رو بـه زبــون مــیـاریـم امـا زمـیـنـه سـاز فـرج نیـسـتـیـم...

پــيـامـبـر(ص):الـمـهـدى رجل مـن ولــدى وجـهـه كـالـكوكـب الـدرى . . .
مـهـدى از فـرزنـدان مـن است كــه چــهـره اش چــون ستـاره تــابــان است . . .

در بـــی کسی ام گــم شــده بــودم . . .
خـــدا را دیــدم کــه مـیــوه امــیــد تــعـارف مــی کــرد . . .

پروردگــــارا . . .
حـقــارت قـلـمـم در نـگـاشـتـن بــرای تــو چــه افــروخـتـه هـویـدا مــی شـود! و بـنـد بـنـد واژه هــایــم در وصـف تــو چــه عـاجـزانه مـنـفـک مـی شـونــد . . .

خـــدایــا . . .
خــطا از مــن اسـت، مــی دانــم. از مــن کــه سـالـهـاسـت گـفـتـه ام "ایــاک نـعـبـد" امــا بــه دیـگـران هــم دلـسـپــرده ام از مــن کــه سـالـهـاست گــفتـه ام " ایــاک نـســتـعـین" امـا بــه دیــگران هــم تــکـیــه کــرده ام امــا رهــایــم نــکن . . .

خـــــداوندا . . .
پنجـــــــره ای بگشـــــــا ... ســــــوی چشــــم هـــای منتظـــرم... کـــــه هــوای دلــــــــم،سخـــت بـــارانی‌ســـت...

مــی‌روم کـمـی سـکــوت وُ... يــکـی دو راه نــرفـتـه را تـجـربــه کـنــم.... مــن بــاران‌هــای مــوسـمــی را مــی‌شـنــاســم........ دروغ‌هــای مـعـصـومـانــه‌ی دريــا و آدمـــی را نـيــز ...!

الــهـی ! بــه مــن آرامــش ده ، تــا بـپـذیــرم آنــچـه نـمـیـتـوانـم تـغـیـیـر دهــم . دلـیـری ده ، تــا تـغـیـیـر دهــم آنـچـه را مـیـتـوانـم تـغـیـیـر دهـم . بـیـنـش ده ، تــا تـفـاوت ایــن دو را بــدانــم .

مــواظـب خــوبــی‌‌هــایـت بــاش، روزگــار دلــسـوز کـسـی‌ نـیـست از احـسـاس تــو چـنـان تـصـویــری مــی‌‌سـازد کــه هـیـچ چــراغــی خــانــهٔ دلـت را روشن نـمـی کـنـد....

مــگـر مــی‌شــود از ایـن‌هـمـه آدم یــکـی تــو نـبـاشـی؟ لابــد مـن نـمـی‌شـنـاسـمـت و گــرنـه بـعـضـی از ایــن چــشـم‌هـا ایـن‌گـونه کـه مــی‌درخـشـنـد مـی‌تــوانـنـد چـشـم‌هـای تـو بـاشـنــد...

هر چه قدر صبور تــــــــــــــر میشوی .. دنیـــــــــــــا پر روتر میشــود ..!

گــلـی از شاخــه اگــر مـی چـیـنـیـم بــرگ بــرگـش نـکـنـیـم و بــه بــادش نــدهـیـم لااقــل لای کــتــاب دلــمــان بــگــذاریــم و شبــی چــنـد از آن را بــخـوانــیـم و بـبـوسیــم و مـعـطـر بــشـویـم شـایـد از بـاغـچـه ی کـوچــک انــدیـشـه مــان گــل رویـــد!

وَالْحَمْدُ للهِِ الَّذيتَحَبَّبَ اِلَي وَهُوَ غَنِي عَنّي .... و ســتـايــش خــدايــي را كــه بــا مــن دوسـتـي كـنـد در صـورتــي كــه از مــن بــي نـيـاز است ...

خــدایـا؛ حـکـمـت قــدم هـایــی کــه بـرایــم بــر مـیـداری بــر مــن آشـکـار کـن، تــا درهــایــی را کــه بـسـویــم مـیـگـشـایـی، نــدانـسـتـه نـبـنـدم و در هــایــی کــه بــه رویــم مـیـبـنـدی بــه اصـرار نـگـشـایــم . . .

آرام بـــاش، تـــوکــل کــن،تــفـکـر کــن، سـپـس آسـتـیـنـهـا را بـالا بــزن، آنــگـاه دسـتــان خـداونــد را مـیـبـیـنـی که زودتــر از تــو دسـت بـه کـار شـده انــد...

سنگــینی غروب جمعــــه را... دگـــر طـاقــت ندارد شــانه ام ...آقــا *اللهـــــــــم عجــــل لــــولیک الفـــــــــرج *

جمعــــه ها در کـــوچه های انتظار مـــرغک دل عـــاشقانه پـــرزند تــا ببینـــد کــی میــاید یــک ســـوار" اللهــــــــــم عجــــــــل لولیــــــک الفـــــرج"

جمعهــــ به جمعهـــــ شــاید ، آن هم شــاید ، نبودنت حـــــس شــود آن هــــم منتـــش بر ســـــر بغضــهای غـــروب جــمعه هاستــــ راســـــتی آقـــای من ، آمــدی بیدارمـــان کن ...

مــــیدونــی آخـــر زنـــدگی کــجـــاســـت؟؟
آخــر زنــدگــی اونـجـایـیه کـه مــتـوجـه مـیـشـی هـیـچـی نـبـودی بـراش...
اونـجـایـی کـه مـیـفـهـمـی هـیـچـکـدوم از کـاراش بــه تــو مـربـوط نـمـیشـده..
ایـنـکـه فـقـط لـحـظـه ای مـیـخـواسـتـت...
ایـنـکـه هـمـش تـظـاهـر بـوده..
آخـر زنـدگـی اونـجـایـیـه کــه مـیـفـهـمـی فـقـط یــه اشتـبـاه بــودی تــو زنـدگـیـش..