Arash

و چـــه زود ... اربـعـیـنـت هــم در راه اسـت .... انــگـار دیــروز بـود مـیـگـفـتـنـد مــحــرم آمــد ... نــمـیـدانــم عــمـر مـن زود مـیـگـذرد یــا عـشـق تــو مـدهــوشــم کــرده کــه نـفـهـمـیـدم چـه شـد .... یــا حسین (ع)

پــروردگــارا چــه کـسـى تــو را خــوانــد و تــو دعــایـش را اجــابــت نــکردى
و چــه کــسـى از تــو درخــواست نــمود و بــه او عــطـا نـفـرمــودى !! پـــروردگــارا چــه کـسـى بــا تــو مـنـاجــات کــرد و او را نــاامـیـد ســاخـتـى، یـــا خــود را بــه تــو نــزدیــک نــمود و او را دور ســاخـتـى؟حــال پــروردگــارا دعــای مــن ایــن است . .
***الـلـهـم عـجـل لـــولــ♥ــیــک الـــفـــرج ***

یـــه روز مــیــاد جـمـعــه ای کـــه غــروبــش دلـنـشـیـنـه. . .
اللهم عجل فرج مولانا صاحب الزمان . . .

مــولای ؛ وقــت آمـــدنــت دیــر شـد بـیــــــــــا
ایــن دل در انـتـظــار تــــو پــیــر شـد بـیــــــــــا
دیــدم بــه خـــواب امـــدی از جــاده هـای دور
گـفـتـم دلـــم ؛ خــواب تـو تـعـبـیـر شد بـیـــــــا
ایــن جــمـعـه هـــم گــذشت ، ولـیـكن نیامدی
آیـــات غــربــتـم هــمــه تـفـسیر شد بـیـــــــــا
گــفـتی كه پـاك كن دلـت ازهرچـه غیر ماست
قــلـبـم بـــه احــتــرام تــو تطــهــیرشـدبـیــــــــا

خــدایــا دل مــا را از سنــگ شــدن حـفـظ کــن تــا از بــازی خــرد کــردن دیــگـران لــذت نـبـریــم . . .

خــدایا...اعــتـراف مـیـکـنـم کــه گـه گــاه از مـشـکلات زنــدگـی خـسـتـه مـیـشـوم ومـعـرفـتـم کـمـرنــگ مـیـشـود.ای خــدا نـگـذار بـه سـبـب خـسـتـگـی هـایــم کـسـانــی را کـه دریــایــی از مـعـرفـتـنـد، لـحـظـه ای فــرامــوش کـنـم . . .

سلامــتـی اونــایــی کـه بـرای داشـتـنـشـون لازم نـیـست بـا سـیـاسـت بــاشی و نـقـش بــازی کـنـی هـمـین کـه "یــک رنـ ـ ـ ـگ‎"‎بــاشی کـ ـ ـافـیـه . . .

دل است دیــگر نــمـیـتـوان دلـتـنـگی را از او گـرفتــــ ... مــگـر مـیـشـود خـیـسـی را از آب گــرفـت؟!!
گــاهی مـیـریـزد و خـرد مـیـشـود گــاهـی تــرک بــر مـیـدارد... امـــــــــــــــــا باز دلـــــ ـــ میماند . . .

تـــو زنـدگـي حـــــقــــايـــقـــي هـسـت كـه مـيـشـه فـهـمـيـد ، ولي نمـيـشه فــهـــــمونــــــد. . .

بــبــار بـــــــــــاران! مــن مـســافری دارم کــه فـرامـوش کـــرده ام پـشـت ســـرش آب بــــریــــزم . . .

خـــدایـا...رو بــه ســوی تــو نـمــودم کــه پـنـاهــم بــدهــی/نـعـمـت مـغـفـرت و عـفـو گـنـاهــم بــدهــی/ زآنــچــه دادی بــه کـسانـیـکـه مـقـرب گـشـتـنـد/ چــه شـود از کــرمـت نـیـز بــه مـاهــم بــدهــی!!

در خــوشـی و نــاراحـتـی یــاد خــدا کــن ... چــرا کــه هـمـه ی دنـیـا مــی گــذرد ... و خــدا مـی مــانــــد ...

بــاز هــم آدیـنـه ای آمــد ولــی مـهـدی کـجـاسـت...یــک نـفـر مـیـگـفـت مـهـدی جـمـعـه ها کــربـبـلاسـت...رو بــه سـوی کــربـلا کــردم کــه فـریــادش زنــم...بــازهــم بــا نــدبــه ای از هـجـر مــولا دم زنــم...آمــد از سـویــی نـدایــی؛ ای اهــل انـتـظـار...انــدکی دیـگـر صـبـوری؛ مـیـرســد دیــدار یـــار....

جــمـعـه یــعـنـی...یــک غــروب وعــده دار وعـــده تــرمـیـم قــلـب یــــاس زار جــمـعـه یـعـنـی...مـــادر چــشـــم انـــتـــظار درهــوای دیــــدن روی نـــــگـــار
جـمـعـه یـعـنـی...یـه سـمـاء دلــواپـسی مــی شـود مــولا بـه داد مــا رسی

امـام صادق(علیه السلام): " طـاقـت کـه تـمـام مـی شود ، فــرج پـدیـد مـی آیــد ". . . راستی عجب طاقـــــــــــــــتی داریم مــــــا !!!

یــارم چـو قــدح بــه دست گـیـرد***بــازار بــتـان شـکـسـت گـیــرد***هــر کـس کــه بـدیـد چـشـم او گـفـت***کــو مـحـتـسـبـی کـه مـسـت گـیـرد

در فــلـسـفــه وفــا چـنـیـن آمــده است : دل وقــف شـکـسـتــن اســت بـیـهـوده نــرنــج . . .

بــه سـلامــتــي هــر كــس كــه درونــش داره مــيـسـوزه امــا تــرجـيــح مــيــده لــبـهـاش و بـــدوزه. . .

خُـــدایــا !! مــرا تـنـهـا مــگذار؛ کــه مـبــادا نــگـاهــم بــه نــگـاه بـنـده ای از جـنـس خــاک مـحـتـاج شــود . . .

دلــت پــاک بــاشد ، کــافـــی است ... نـکـتـــه : آن کـســی کــه تــو را خلـــق کــرده است ... اگــر فـقـط دل پـاک کـافی بـود، فـقـط مـی‌گـفـت : «آمنـــوا» ایـنـکـه کـنـار «آمنـــوا» گـفـتـه : «آمَنُـــوا وَ عَمِلُوالصَّالِحـــات» یعنـی هــم دلـت پـــاک بــاشد، هــم کـــارت....