Arash

کـ ـاری بــه این حـ ــرف و حــ ـدیــث هــا نــ ــدارم...مــقــصـود و مــحـبـــوب تـــویــی... و بــاز هــم ســ...ـه نـقـطـه

وقتـــی بــــاران می‌بــــارد ... ولــــی " تــــــو " نمی‌آیــی ... پنجــــره‌ هــا هـــم مثل مــــن اشــــک می‌ریــــزنــــد . . .

خــدایــا شـلـوغــی هــای روزگــارم را اگــر بــرای رسـیـدن بــه تــوست پــر رنــگ و اگــر مـسبـب جــدایی اســت خـلـوتــش کــن... مـشـغـله هــای بــی تــو هــمـان بـهـتر کـه پـاک شـونــد...

خدایـــــــــــا دلم به ســـــان قبله نماست وقتی عقربه اش به سمت " تــــو " می ایستد . . . آرام می شــــ‌ـــ‌‌ـود

خدایا ، تو خود در کتابت فرمودی : بنده ی من ، تو گامی بردار ، من ده گام بر میدارم... خدایا ، ما همان یکـــــ قدم را هم نمیتوانیم برداریم ، خودت فرجـــــــش را نزدیکــــــ کن . . .

دلـــم قـــدم زدن مــیــخـواهــد . . . در یــک وجــبــی پــیــاده رو . . . یــک قــدم تــا آسـمـان . . . پــرواز بــا بــوی یــاس هــا . . . خـیـس و نـمـنـاک شــدن بـــا بـــاران . . .

ســـکــوت اســتـدلالـیـسـت کــه مـعـنـای دیــگری را بــه دوش مــیـکـشـد... گــاه بـغـض،فــریــاد،زنــدگی... و گــاه حـتـی مــرگ تــدریـجـی یــک رویــا،رویـــای داشـتـنِ . . .

هــمــه وقــتــی مــی رفــتـنـد، خــودشـان را بــا خــانــواده‌شان مــعــرفــی مــی کــردنــد. بــا نــسـبـشـان . ولــی او نـمـی‌دانــسـت چـه بــگویــد . او کــه کــسـی نـبـود. نــسـبـی نــداشت. یــک سـیـاه پــوست غــلام زاده! مــصـمـم پــا بــه مـیـدان نـهـاد و فــریــاد زد: «امــیـری حــســیـن و نــعـم الامـیـر» بــهـتـرین نـسـبـت را یــافـتـه بــود و بــالاتــریــن شـرافــت را . . .

خــدایـا … بــدون نــوازش هــای تــو مــیــان دســت هــای زنــدگــی مــچـالــه مــی شــویــم … نــوازشـت را از مـــا نــگـیــر !

امـــام عـصــر (عــج) : مــن بــرای مــومـنـی کــه پــس از ذکــر مـصـیـبـت سـیـد الـشـهـدا بــرای تــعـجـیـل فــرج و تــایـیـد مــن دعــا کـنـد، دعــا مـیـکـنـم . . .

ای کـــه نــقـش اســم زیـبـایــت در لابــه لای نـقـش هــای گـنـبـد جـمـکـران خــودنـمـایـی ودلــربـایی مـیـکـنـد... بـر ایــن دل مـبـهـوت و نــم زده از اشـک هــم نـظـری کــن....

بزرگے مے گفت: براے رسیدن بہ کبریا باید نہ کبر داشت، نہ ریــا...

یـک عــاشـورای دیـگر گــذشـت... مــا مــانــدیم و وعــده هــایـمـان... مــا مـانـدیــم و قــول هــایـمـان... مــا مــانـدیـم و عــهدهــایــی کــه در مــیـان اشــک هــا بــا خـدای حـسـین بــسـتـیـم... تــوبــه کــردیــم بــه عــشــق راه حــســیــن... مــا بــیشـتر حــسیــنـی شــدیــم... تــا عــاشــورای دیــگر چـقـدر حــسیـنـی مـیـمـانـیـم؟ حــسیـن بــه نـظـاره نـشـسـتـه است...بــه نــظـاره مــریــدانــش...کــه چــقــدر پــای اشــک هــایـشـان ایـسـتاده انــد... چـه مـیـکـنـی ای دل حـسـیـنـی مـیـمـانی یــا مـیـروی؟! مــنـو شــرمـنـده ی حـسـیـنـم نـکـن...

یــا امــام حــسـیـن . . . امــشـب هــم خــیــابـون هــای مـحـلـمـون شلـوغ شــده و دسـتــه هــا بــرای عــزای شب ســومــت بــیــرون آمــدنــد ... چــقــدر زود گــذشت تـــا چــنــد روز پــیـش بــا چــه عـشـق و شــوری بــه پــرچــم هــایت در خــیـابــان هــا مـی نـگـریـستـم و حــالا دارم بــا حــسرت بــه آنــها نــگـاه مــی کـنـم ، بــا حــسـرت ایـنـکـه تـا چـنـد روز دیــگر ایــن پــرچــم هــا جــمـع مـی شـونــد . .

دستانــــــم ســـــوی توست ،دریابـــــم امشب تمام گــــــــــره ها بــی دســـــت بـــــــــاز می شوند...ألسَــــــلاَمُ عَلَیکَ یَا أبوُالفَضـــــل اَلعَبّـــاس(ع)

وَ لـَعَنَ اللَّـ هُ √ آلَ زِیـادٍ وَ آلَ مـَرْوانَ ٠•● وَ لَـعَنَ اللَّـ هُ √ بَـنى اُمَیَّـ ةَ قـاطِبـَ ةً ٠•● وَ لَـعَنَ اللَّـ هُ √ ابْـنَ مَـرْجـانَـ ةَ ٠•● وَ لـَعَنَ اللَّـ هُ √ عُـمَرَ بْـنَ سَـعْدٍ ٠•● وَ لَـعَنَ اللَّـ هُ √ شِـمْـراً . . تـسـلـیـتـــ

هـــر شب در من ، اسبـــــی بـــی سوار، بـــــر می‌گـــردد ... هـــر شب در من ، خــــواهـــری می‌دود سمــت قتـلــگاه ... هـــر شب در من ، ســــری مـــــــی‌رود روی نیــــزه‌هــــا ... هـــر شب در من ، زنی میان خارها می‌دود دنبال کـــودکان ... هر شب در من ، عـــــــاشــورایی‌ست . . .

در ایــــن دنیای فنـــــا پذیر عـــــاشورایت بقـــا یـافت ... زیـــــرا ، وَ یَبقــی وَجــــهُ ربِّکَ ............................. تو وجه خدایی " حسیـــن "

تــــا نیــایـی... بیـــرقِ سیـــاهِ مـــــاتم و عَلَــــمِ ســــرخ انتقــــام از گنبـــد مفتون‌گــر " حسیــن " پـــائین نمی‌آیــــد کــــه نمی‌آیــــد... بیــــــا ... ای منتقــم خـــونِ هفتـاد و دو ذبـــح عظیــــم

دو دســت بــــریده اش کــــافیست ... بــــرای گــــــرفتن دســـت تمــــام عـــــالمیــــــان ... ألسَــــلاَمُ عَلَیکَــــــــ یَــــــا أبـــوُالفَضل ِ اَلعَبّــــــاس