nafiseh

همیشه برام سوال بود که چرا مامانم همش خودشو با کارایِ خونه سرگرم میکنه..حتی وقتی که همه چی مرتبه و هیچ کاری نیست..همیشه بهش میگفتیم خب یکم استراحت کن..چرا همش خودتو با یه کاری سرگرم میکنی؟...
حالا که بزرگتر شدم..علتشو فهمیدم!
ادمیزاد وقتی گره و مشکلات و دردهاش خیلی باشه.. خودشو سرگرم میکنه..مدام دلش میخاد حواس خودشو پرت کنه!!
مادرا همیشه همینطورن...اگه بفهمن داری اشکاشونو میبینی...فوری بهونشو میزارن سر پیاز خرد کردن!!!
اگه بفهمن به خاطر بیماریشون ناراحتی...همه سعیشونو میکنن که خودشونو خوشحال و بدونِ درد نشون بدن...
مادرا همیشه خودشونو سرگرم میکنن...که نشون بدن حالشون خوبه خوبه و هیچ مشکلی نیس...
و همه این کارارو واسه "ما" و "خوشحال بودن ما" میکنن...
حالا شما بگید انصافه که بعضیامون انقدر غرق چیزهای پوچ شدیم که این فرشته هارو که هرروز بهمون عشق و امید میدن از کنارشون ساده رد میشیم؟؟؟!!!

مامانم داشت جدول حل میکرد... بعد برگشته میگه: ببین!!!نصفِ بیشترشو حل کردم.کلی هم ذوق کرده بود.(اخه همیشه یه جوابای باحالی مینویسه که تاچندروز تو خونه میگیم و میخندیم. یا مثلا جوابش چهارتاخونس..بعد یه جواب پنج حرفی به ذهنش میرسه. دوتاشو باهم تو یه خونه میزاره تا جابشه^_^)خلاصه انقد خوشحال بود که بیشترشو جواب داده و همش میگفت.منم تعجب کرده بودم پاشدم رفتم جدولو دیدم.
منoــO
جدول بی نقطه بوده..مادرِ گرامِ بنده همه رو قاطی پاتی با نقطه بی نقطه نوشته.کلی هم ذوق میکرد قربونش برم^_^
بعدش هم که فهمیده..میگه مهم جواباشه که درستهoــO
عاشقشم ..
خدا سایهِ این فرشته هارو از سرمون کم نکنه .الهی امین

من مدت زیادی نیست که عضو 4jok شدم.دیشب حالم خیلی گرفته بود..رفتم سراغِ صفحه اقا کامران و خانومش.
خواستم بگم قدر خودتونو بدونید.عشقِ شما یه عشقِ پاک و بی ریاست..
هیچ وقت از کنارِ این عشقتون به سادگی رد نشید..
عیارتون پیش خدا خیلی بالاست که چنین عشقی رو نصیبتون کرده...
از صمیم قلبم و با همه وجودم براتون بهترینها رو از خدا میخام.
الهام بانو و اقا کامران ان شاالله که به حرمت عشقِ علی(ع) و فاطمه(س) همیشه عاشق و پاکباز باشید.
یاعلی

نمی بخشمش!
هیچ کس "جانش" را به این راحتی نمی بخشد...

بدترین کاری که یه نفر میتونه باهات بکنه اینه که بدون هیچ دلیلی و بدون توضیح بزاره بره

عجبــــ وفـــایـــی دآرد این دلتنگــــی…!
تنهـــــاش که میـــذآریـــی میــری تو جمـــع و کلّی میگـــی و میخنــــدی…
بعد کـــه از همه جـــدآ شدی از کـُنـــج تآریکـــی میآد بیرون
می ایستـــه بغـــل دستــتــــ …
دســتـــ گرمشـــو میذاره رو شونتــــ
بر میگـــرده در گوشــتـــ میگـــه:
خـــوبــی رفیـــق؟؟!!
بـــآزم خودمـــم و خـــودتــــ

قبول...!!!
همه چی تقصیرِ منه...!!!!!
ولی اخه لعنتی...!!!
"عاشق شدنِ من" که دیگه تقصیرِ تو بود...

2 نفرو هیچوقت نمیبخشم...!!!!
کسی که پشت سرم حرفِ مفت زد!!!!
کسی که حرفاشو باور کرد!!!!

به یه جایی که از زندگی که میرسی..میفهمی..نباید به اطرافیانت زیاد از حد محبت کنی ..چون توهم برشون میداره که مهربونی کردن وظیفته!!!در حالی که این محبت از مرام و معرفتته...
به یه جایی از زندگی که میرسی ..میفهمی..خیلی از دوستایِ دور و برت...فقط اسمِ دوستی رو یدک میکشن..
به یه جایی از زندگی که میرسی..میفهمی خیلی از ادما هستن که به راحتی میتونن با احساساتت بازی کنن و برن...
به یه جایی از زندگی که میرسی ..میفهمی که نباید زود باور باشی...نباید زود اعتماد کنی...نباید زود دل ببندی...
به یه جایی از زندگی که میرسی...وقتی که خیلی تنهایی...تازه میفهمی که تو این دنیا فقط خودتی که میتونی به دادِ خودت برسی...
به یه جایی از زندگی که میرسی..میفهمی که نباید از هیچکس هیچ توقعی داشت وگرنه کسی که اسیب میبینه فقط خودتی...
به یه جایی از زندگی که میرسی..میفهمی..راهو اشتباه رفتی...میفهمی عزیزایی که همیشه هواتو داشتنو ندیدیشون..چون ..چشمت دنبالِ چیزِ دیگه ای بوده...
به یه جایی از زندگی که میرسی...کارت فقط میشه حسرت خوردن...حسرتِ اینکه کاش پدر و مادرت بودن و میتونستی دوباره فقط نگاهشون کنی...حسرتِ اینکه کاش قدرشونو میدونستی و خیلی حسرتهایِ دیگه...
به یه جایی از زندگی که رسیدی...میفهمی...بالاخره میفهمی...که فقط خودتی و اعمالت...میفهمی که دیگران هرچقدر هم دوستت داشته باشند...بعد از مرگ...زیرِخروارها خاک...فقط تویی و تو...
اون وقته که با ناله و ضجه و خواهش و التماس از خدا میخای تا تورو برگردونه تا دوباره زندگی کنی...و این بار واقعا"زندگی" کنی....
اما دریغ...
پیمانهِ عمر هر کس وقتی تموم بشه... دیگه برگشتی نداره...
پس تا فرصت داری.."زندگی کن"...عاقلانه زندگی کن...جوری زندگی کن که بعد پشیمون نشی.."درست زندگی کن"
و ناگهان چقدر زود...دیر میشود...

اگر میشد تمام شهر را به مناسبت میلادت اذین میبستم....
اگر میشد روز میلادت را در تقویم ها روز تعطیل ثبت میکردم تا همه بدانند که زمینی شدن تو واقعه عظیمی ست و همه جا باید تعطیل باشد به خاطر آمدنت...
اگر میشد خیلی کارها برایت میکردم اما دریغ...
پس آذین بندی دلم و تعطیلی دنیای مرا به یمن میلادت قبول کن و تبریک
عاشقانه ام را پذیرا باش. تولد تو طلوع عشق ست برای قلب بی قرارم...
29 آذر سالروز تولدت مبارک عشق من....

هنوز هم بوی خاک را دوست دارم ..
و هنوز هم دلم کودکی ست عاشق بازی با خاک...
نگرانم نباش...
دلم ..
بهانه ی خاطراتی را میگیرد که با دستانم خاکشان میکنم...
زیر انبوهی از گریه...

اینکه گوشه گوشهِ کتابها و جزوه هام یه عاشقانه ای واسم نوشتی..
اینکه هر اهنگِ عاشقانه ای که گوش میدم یادم میاد که میگفتی حرفِ دلته به من..
اینکه وقتی اسمی شبیهِ اسمت میشنوم.. تمامِ وجودم پر از تمنایِ خواستنت میشه..
اینکه هربار قهر میکردم..چه حق با من بود و چه نبود..پاپیش میزاشتی و میگفتی طاقت قهرامو نداری..
اینکه روم غیرت داشتی و حتی به کوچکترین چیزها هم حسادتِ عاشقانه میکردی...
اینکه اگه چند ساعت منو نمیدیدی..حالت بد میشد و میزدی به سیمِ اخر...
اینکه اگه گوشیم خاموش میشد حتی واسه چند دقیقه..زمین و زمانو بهم میدوختی و عصبانی میشدی..
اینکه با هر برف و بارونی..با یادِ طنین قدمهات و دستایِ گرمت که از دستام جدا نمیشد...خاطره دارم...
همه اینها و هزار تا خاطره دیگه...روزی هزار بار منو میکشه...
حالا که نیستی...میفهمم کیو داشتم....تازه فهمیدم که تو همه چیزم بودی...
دوستت دارم عزیزترینم...

خیلی وقتها..
خیلی دیر آدمهای اطرافت را می شناسی...
آنوقت تازه یاد می گیری به خیلی ها بگویی:
لطفا جلوتر نیا..!!!

انگار این دلم آدم بشو نیست...!!!
با لبخندت "خر" میشود..و با دوریت.."سگ"!!!!

من و تو میدانیم....
کز پی هر تقدیر ، حکمتی می آید...
من و فرسایشِ دل ، تو و تصمیم و مکان ، ما و تقدیر و زمان..
چه شود آخر دلتنگیها؟؟؟
خدا می داند ....

خدایا..
قسمت وحکمتت
باشد برای آنهایی که درکش میکنند..
برای منِ نفهم فقط معجزه کن.....