پریسا

بی تفاوت نیستم...
فقط...
دیگرکسی برایم متفاوت نیست...

انسانی در زندگی اش به دستاوردی می رسد که رویایی در سر داشته باد.ش

ابرهادر ارتفاع مشخصی قرار دارند،پایین تر می آیند ولی بالاتر نمی روند.
پس هر وقت آسمان دلت ابری شد با دنیا نجنگ،فقط اوج بگیر.

به کسانی که پشت سرتان حرف می زنند بی اعتنا باشید،چون آن ها به همانجا تعلق دارند،دقیقا به پشت سرتان.

هرچه هستی همان باش،هرچه نستی نگو((کاش))!

هرکجای زمین را که دوست داری بکن!بی گمان گنجی خواهی یافت،به شرطی که با ایمان یک کشاورز ، زمین را بکنی!

آنچه کرم ابریشم آن را پایان دنیا می پندارد، در نظر پروانه آغاز زندگی است.

به کعبه گفتم:توازخاکی،من از خاک.چرابایدبه دور تو بگردم؟
نداآمد:توبا پا آمدی بایدبگردی،بروبادل بیا تا من بگردم.

خدایــــــــــا سرنوشت مرا خیر بنویس
تقدیری مبارک
تا هرچه را که تو دیر می خواهی زود نخواه�
دکترشریعتی

چـــــادرم ، وقتـــی کـــه در حريــم تـــو محبـــوسـ�
آزاد تريــنم...! رهــــاترينـــ�
از قيـــد اســـارت ايــن تن خـــاکــي ....

درد دل هایت را به هیچ کس نگو
چون یاد میگیرند
چگونه دلت را به درد بیاورند...!!

شادی،داشتنی،خریدنی یا قرض گرفتنی نیست.وقتی روح تو لحظاتش را با بخشندگی و قدرشناسی می گذراند،بدان که شادی!

اگر برنامه ((الف)) به نتیجه نرسید ، آرام و خونسرد باش.الفبا31حرف دیگر هم دارد.

گمان می کنم فرمول آرامش این باشد: نگاه به گذشته وشکرخدا،نگاه به آینده
و اعتماد به خدا،نگاه به حال ودیدن خدا

هدف اصلی بشر ، احساس و تجربه لذت است. هدف آن است که در زندگی، احساس عشق و آرامش و لذت کنی. پس هرآنچه را که به تواحساس عشق و لذت می بخشد دنبال کن.رسالت واقعی تو همان کار خواهد بود. کاری در جهان وجود ندارد که تو نتوانی انجام دهی ، این خواسته خداوند است.

سکوت همیشه به معنای رضایت نیست. گاهی یعنی خسته ام از این که مدام به کسانی که هیچ اهمیتی به فهمیدن نمی دهند توضیح دهم.

خدایاپناهم باش،یارم باش،جهان تاریکی محض است،می ترسم،کنارم باش.

نگران فردا نباش ،خدای دیروز و امروزت،فردا هم هست.

اگــر ...
اگر گناه وزن داشت؛
هیچ کس را توان آن نبود که قدمی بردارد،
خیلی ها از کوله بار سنگین خویش ناله میکردند،
و من شاید؛ کمر شکسته ترین بودم...

به یاد داشته باش که یک مرد، عشق را پاس می‌دارد، یک مرد هر چه را که می‌تواند به قربان‌گاهِ عشق می‌آورد، آن‌چه فدا کردنی‌ست فدا می‌کند، آن چه شکستنی‌ست می‌شکند و آن‌چه را تحمل‌سوز است تحمل می‌کند، اما هرگز به منزل‌گاهِ دوست داشتن به گدایی نمی‌رود.