پریسا

حــتــمــا نــبــایــد کــسـی پــدرت را کــشــتــه بــاشــد...
تــا تــو از او بــیــزار بــاشـــی...
آدمــهــایــی یــافــت مــیــشــونــد که...
راه رفــتــنــشــان...گــفــتــنــشــان...نــگــاهــشــان...
وحــتــی لــبــخــنــدشــان در تــو بــیــزاری مــی رویــاند...
...جــای خـــالــی ســلــوچ...

خــدا هــیــچ یــک از ایــنــهــا کــه مــی گــویــنــد نــیــســت .او عــاشــق انــســان نــیــســت بــلــکــه مــعــشــوق اوســت .ســاکــنی اســت کــه جــهــان از او در حـــرکــت اســت.
ارســطــو

خــبــرنــگــاری بــه دکــتــر شــریــعــتــی گــفــت :
اســتــاد، ســیــگار نــکــشــیــد طــول زنــدگــی آدم رو کــوتــاه مــی کــنــه ..
در جــواب گــفــت: مــن بــه عــرض زنــدگــی فــکر مــی کــنـم نـه طــول آن !!

مــا در جـــوار یــکدیــگــر زنــدگــی مــی کــنــیــم، پــس اولــیــن مـــقــتصــود مــا در زنـــدگـــی ایـــن اســت کــه بــه یــکــدیــگــر مــحــبــت کنــیــم و اگــر
نــمــی تــوانــیــم دســت کــم دیــگران را آزار ندهیم.
دالــایـــی لــامــا

هیچ فرقی نمیکند ابرهابالای سرت باشند یانباشند...
شادی ات را به روزافتابی موکول نکن...
اسمان بااحساس توآبی می شود...

اخرهرچیزی خوبه...
اگه خوب نشد...
پس هنوزاخرش نشده...
صبرکن...

مهربانا...
من بااین امیددلخوشم...
که تو از رگ گردن به من نزدیکتری...
مبادامن ازخودم،ازرگ گردنم دورشوم...

اگــه یــه روزی بــه اشــتــبــاه احــســاس کــردی کــه زنــدگــی جــهــنــم شــده،دســـت کـــم ســـعــی کـــن پــخـــتــه بــیــرون بــیـــای و گــرنــه ســوخــتــن رو هـــمــه بــلــدنــد.

در دنــیــا دو نــفــر بــاش..
یــکــی بــرای خــودت،یــکــی بــرای دیــگـــری...
بــرای خــودت زنــدگــی کــن...
و بــرای دیــگــری زنـــدگی بـــاش...

کــریـــمـــا...
مـــن از هـــمــه عــالــم و آدم،بــه داشـتـن خـالــقـی چــون تــو مــی نــازم...
تــو هــم از مـن بــنــده ای بــســاز کـه بـه داشـتـنـش خـشـنـودی...

خـــدایـــا...
روزهـــای زنـــدگـــی درگـــذرنـــد...
ســـخـــتـــی ها مـــی آیـــنـــد و مـــی گـــذرنـــد...
امــا تــو هــمـــواره مـــهربــان تــریـــن مـــهـــربـــانــان بـــاقــی مـــی مــانــی...
تـــو پـــادشـــاهـــی،پـــایـــنـــده...
خـــطـــاپـــوشـــی،بـــخـــشـــنـــده...
وای بـــر مــــن اگـــر از بـــخـــشـــنـــدگـــی ات بــی نــصــیــب بـــمـــانـــم...

چند روز پیش زنداییم زنگ زد آژانس که بره خونه خواهرش.حالامکالمه زنداییم با راننده آژانس:
راننده آژانس:خانم،کجا تشریف میبرید؟
زنداییم:خونه خواهرم!!!
راننده آژانس:0-0
زنداییم:-)
فک و فامیله ما داریم.

صــدای مــا رو
از پــشـت شـــیـشــه ی مـــانــیـتـور مــی شـنـویـد...
مـــانــیـتـوری ڪــه الـان ، خـــیـلـیـا پــشـتـش بــغـض دارن...
مـــانــیـتـوری ڪــه الـان ، خـــیـلـیـا دسـتـشـون
زیــر چـونـشـونـــه...
در ضـــمــن ،
پــشـت هــمـیــــن مـــانــیـتـور هــم خـــیـلـیــا دلــشـون گــرفـتــه....

چــشــمــان تــو گــل آفــتــاب گــردانــنــد...
بــه هــر جــا نــگــاه کــنــی خــدا آن جــاســت....

یــکــی از فــانــتــزی هــای مــن ایــنــه کــه وقــتــی خــونــمــون مــهــمــون مــیــاد،بـرق قــطــع نـشـه.

روزی فــرا رســد کــه بــه جــرم جــنــون عــشــق مــا را بـه کربــلـای تــو تــبــعــیــد میــکـنــنــد.

نــتــیــجــه بــه خــودی خــود مــهــم نــیــســت ، مــهــم تـعــبــیــر و تــفــســیــری اســت کــه از آن مـی کـنــیــم.

اگـر دیــن نــداریــد لـااقــل آزاده بــاشــیــد.
امــام حــســیــن(ع)

گاهی برای آرام شدن باید وقت بگذارید...
نفس بکشید...
مکانی زیبا بیابید...
وبه هیچ چیز فکر نکنید.

یاد اون روزایی بخیر که فکر میکردم تنهایی یعنی وقتی که فقط کسی خونه نیست...