پریسا

قـــیـــافــه بعــضـی دختـــرا بـــدون ارایــش جــوری میشـــه کـــه مــیــتــونــی بــه خــورشــیــد مــســتــقــیــم نــگــاه کــنــی ولــی به اونــا نــه.

هر کسی میتواند دانه های یک سیب را بشمارد ولی تنها خداوند است که میتواند سیب های یک دانه را بشمارد.

سلام بر آنهایی که از همه چیز گذشتند تا ما به هر چه میخواهیم برسیم...
سلام بر آنهایی که قامت راست کردند تا قامت ما خم نشود..
سلام بر آنهایی که به نفس افتادند تا ما از نفس نیافتیم...
سلام بر آنهایی که رفتند تا ما بمانیم...
سلام بر مردان خدا...
سلام بر شهدا ...!

سرتان را بالا نگه دارید...
این رمز پیروزی در زندگیست.

مهم نیست...
خانه تان چقدر بزرگ باشد...
ماشینتان چقدر قیمت دارد...
موجودی حسابتان چقدر زیاد باشد...
اندازه قبر همه یکسان خواهد بود...
متواضع و فروتن بمانید.

نمی توانید برای اینکه خودتان پابرجا بمانید کسی دیگری را ریشه کن کنید...

خــــداونـــدا...
از تــــو بـــه خــــاطــــر چـــشـــمـــهـــایـــم کـــه مـــی بــیــنـــنـــد...
گــــوشــــهــــایــــم کــــه مــــی شــــنـــونـــد...
دســــت و پــــاهــــایــــم کـــه حــــرکـــت مــــی کـــنـــنـــد...
و عــــزیــــزانــــی کــــه در کــــنــــارم هــــســــتـــنــــد...
ســــپــــاســــگـــزارم...

بـــعـــضـــی وقـــتـــا یـــه اتـــفـــاقـــایـــی تـــــــو زنـــدگـــیــــت مـــیـــافـــتــــه کـــه بـــاعــث مـــیــــشـــه دیـــگـــه اون آدم احـــمــــق ســـابـــق نـــبـــاشـــی و ایـــن خـــیــــلـــی خــــوبــــه...

چـــقـــدر دوســــت داشـــتــنـــی انـــد...
آدمـــهـــایـــی کــه شــبــیــه حـــرف هـــایـــشــان هــســتــنـــد...

و چـــه انـــتـــظـــار بـــزرگـــی اســــت...
ایــــنــــکـــه بـــدانـــی...
پـــشـــت هــــر دوســـتــــت دارم...
چــــقــــدر دوســــتــــت دارم...

بــهــتــریـــن جـــای دنـــیـــا مــــــــیـــان دســـتـــان کــســی اســت کـــه نــه تـــنـــهـــا شــمــا را در بــهــتــریــن شـرایـطــتــان در آغــوش مــی گــیــرد،بــلــکــه وقــتــی حــال و روز خــوبــی نــداریــد هــم بــه ســـراغـــتــــان آمـــــــده ومــحــکــمــتــر بـــغـــلـــتـــان مـــیـــکـــنـــد.

کـــســی کــه چـــشــمــانــت را آفـــریــده یــقــیــنــاً بــیــنــاســت!
یــک نــابــیــنــا نــمــیــتــوانــد بــیــنــایــی خــلــق کــنــد.
پــس او تـــو را مـــی بــیـــنــد.
فـــقـــط از او بـــخـــواه....

پـــلـــه هــای مـــوفــقــیــت را بــالــا بــرویــد وگـــرنـــه پـــلـــه ی مــوفــقــیــت دیــگــران مــیــشــویــد.

حـــمـــد و ســپـــاس مـــخـــصـــوص خـــداونـــدی کـــه هــــر جـــا خـــواســـتـــم او بـــود، اما هر جا او خواست من نـــبـــودم...

مــــــــــادر جـــلـــوه حـــق اســـت، رضــــایـــت خــــداســـت ...
بــــایــــد خـــــدا را راضـــــی نگــــــاه داشــــت ....

مـــی بــیــنــی...
مــیــشــنــوی...
راه مــیــــروی...
حــرف مــی زنــی...
بــگــو خــدا را شــکــر

در ســـرزمــیــنــی کــه ســایــه آدم هــای کــوچــک ،بــزرگ شــود...
در آن ســرزمــیـــن آفــتــاب در حــــــــال غـــــروب اســــت!

همیشه بر چهره روزگار از علی و فرزندش دو یادگار است...
صبح،سرخی فلق...
و غروب،سرخی شفق...
روزگار هر روز قطعه ای از خون علی و حسین را به بشریت نشان می دهد...
دکتر شریعتی

هـیچ تاریخی به شگفتی و دردناکی تاریخ اسلام نیست...
مذهبی که همیشه در بیرون بر بیگانه پیروز بوده...
و همیشه در خانه از آشنا شکست خورده است...

ظلم است معلم را به شمع تشبیه کردن...
زیرا شمع را می سازندتا بسوزد...
و معلم می سوزد که بسازد...
دکتر شریعتی