عطااله احمدی

ئه وا ئیسته یش
له دامینی زه ردو سوری ئه م گرده دا،
تؤ ئه بینم ئه ی کچی جوان!‏
کراس وکه واهس پووله که ت
هه زارتیشکی،ره نگاو ره نگ ئه ده ن له چاوم.
ترجمه:اکنون در دامن زرد وسرخ این عشق آتشین تو رامیبینم ای دخترجوان!‏ پیرهن وعبای پولک دارت هزار اشعه رنگاورنگ میتاباند به چشمانم.

که سه ربه ست وحؤر نه ژیا�
جه ننه تیش بی ویرانه یه
سه روه ت ومال،دشت وچیا�
مولکی سه رفی بیگانه یه.
ترجمه: که رها وآزاد نباشم، بهشت هم که باشم ویرانه است پیشم.ثروت ومال دشت وکوه ،خرج بیگانه میشود.

له بیرت دی هه مو جاری
به یه که وه مانگمان ئه دی؟
من به بی تؤ مانگ نابین�
بؤ بیبینم؟
چی ی پی بلیم؟
ترجمه: یادت هست همه وقت باهم به تماشای ماه مینشستیم؟ من بی تو ماهی نمیبینم؟ چراببینمش؟ چه بگویمش؟

من ئه مشه و له مانگ ئه ترس�
من ئه مشه و رقم له مانگه
.ناچمه ده ری!‏
کالی گیانم،ئه وینه که م.
ترجمه: من امشب ازماه میترسم،از ماه متنفرم.بیرون نمیروم ای چشم آبی من ای زندگیم.

له ناو گه ره کی گریانی هه ژارانا،
ئاخیکمان دی،سه ریان ئه بری
ئاخ بوو به گول،له شاخ رووا
ئاخ بووبه که و،
بولای به فری،یار هه ل فری
ترجمه:درمحله فقرا،آخی دیدم،که سربریدند،آخ گل شد،ازشاخ کوه رفت،آخ شد به کبک،به سوی برف یارپرواز کرد.

هه ناسه ی تؤم که هه لمژی
نمه ی بارانی بینین�
رژانه سه ر
گؤنه ی پاییز و سه وز بوو�
ترجمه:غصه تو راکه نفس کشیدم،نم نم باران چشمانم برگونه های پاییزی ریخت وسبزگشتم.

ئه ی شوره کچ!‏
ئه بی چی جوانتر بی له تؤ؟
ترجمه: ای دختر بلند بالای زیبا!‏ چه چیز ازتو زیباترمیتواند باشد؟

به دلدارانی شه م بلین
با به ده رونما هه لگه رین
به لام هیواش،به با په یژه ی
ئیشکم بشکی
وائه که وم.
ترجمه:به دلداران شمع بگوید در روحم بگردند اما یواش نکند پوستم بشکند که می افتم

به دلدارانی شه م بلین
با ده س به نه په لی شه م و
له ناو دلما ده ری بینن
ده ری بینن
بابسوتیم ئه و نه سوتی!‏
ترجمه:به دلداران شمع بگوید همت کنند وشمع را از دلم بیرون بیاورند.بیرون بیاورند بگذارمن بسوزم اما اونسوزد

له ته کتا م وبی ده نگ ئه رؤین
له نیوانی هه ردوکماندا
ته نها په نجه ی تیک ئالاوی
ده ستمان ئه دوین.
ترجمه:باتوام وبی صدا میرویم بینمان تنها پنجه های بهم گره خورده باهمند.

به نازی چاوه که ی وه ک بازی بازیی دام هه تا پیربووم،
ده ترسم هه ربه بازی بمکوژی ئه و یاری مندالم.
ترجمه:بانازچشمانش مث شاهین مرابه بازی گرفت تاپیرشدم،میترسم مرابکشد ای بازیش آن یارکوچکم.

به دلدارانی شه م بلین،
حه ریقی وا به ربوته دلم،
هه ر که ئه دوی�
ئه بی به وه رزی ژیله مو پشکو بارین
ترجمه: به دلداران شمع بگوید آتشی در دلم افتاده، چون خاکستر زمین شخم زده بعد از باران

به دلدارانی شه م بلین
له به ر بؤن وبؤکروزی جه رگی منه
باخان چاویان پرئه بی له ئاوو
ترجمه:به دلداران شمع بگویید ازبو وخاکستر دل سوخته من است که درختان چشمانشان پرآب میشود.

په ریشانم،بلاوم،تیک شکاوم،خاو وشیواوم.
ده لیی شاماری زولفی تؤم له دوی تؤ شیت وعه بدالم.
ترجمه:
پریشانم،پخش وپلاشم،شکسته ام،بی حص وحالم.انگار شاه مار زلف توام که به دنبال تو دیوانه ام.

به گولزاری ئیرم قوربان ده پرسی گه ر له ئه حوالم.
نه خؤش و سه رخؤش و مه ست وخؤماری چاوه که ی کالم.
ترجمه:
به گلزار ارم قربان اگربپرسی حالمو،ناخوش وسرخوش ومست وخمار چشم توام...

گا ده سوتیم گا ده گرییم غه رقی ئاو وئاورم،
ئاخ له به ربه ختی سیا،نازام بؤ چه نامرم؟
ترجمه:
گاهی میسوزم گاه میگریم غرق آب وآتشم.آه ازبخت سیاه،نمیدانم چرا نمی میرم.

نیگارا!‏ دولبه را!نامیهره بان!یاری جه فاکارم!
به زاری کوشتمت!تاکه ی ده فه رموی من وه فادارم؟
ترجمه:ای نگارم،دلبرم،نامهربان،یارجفاکارم،باگریه کشتی مرا،تاچه وقت میپرسی که وفادارم؟

ده لیی مورغی شه باهه نگه له ده وری صوبحی دیدارت
له حه لقه ی زولفی تؤ دی ده م به ده م ناله ی دلی زارم.
ترجمه:گویی مرغ شباهنگ است کنار صبح دیدارت،درحلقه زلفت هرلحظه پیداست ناله دل زارم.

فه رمویه که من پادشه هی حوسنی دلارام،
خورشیدو مه هن ئایینه داری روخی زیبام،
فیرده وسی جه مالم به نیهالی قه دی طوبام،
یه عنی به دو له ب صاحینی ئیعجازی مه سیحام.
ترجمه:گفته است که پادشاه حسن دلارم است،خورشید وماه آیینه دارصورت زیبایش است،به قامت چون فردوسی قد بلندوبادو لب صاحب معجزه مسیحاست.

ئه ی فریشته ی ده نگی سپی،
له سه ر بالی ئاوریشمی،ن
له سه ربالی هه ناسه که ت،
هه لم ئه گری؟
ترجمه:ای فرشته سفید،بربال ابریشمینت،بربال نفست،میبریم؟