امیرعلی

فکر مى کردم اگه برى،
نبودنت میشه یه جاى خالى گوشه ى زندگیم...
وقتى رفتى دید�
زندگیم کز کرده
گوشه ى جاى خالیت...

مثل باران هاي بي اجازه ،
وقت و بي وقت
در هوايم پراکنده اي
و من بي هوا
ناگهان خيسم از تو . . .

وقتی در اتاقم
تنها صدای تیک‌تاک ساعت را می‌شنوم...
و سکوت را
تازه
آن‌وقت است که می‌فهمم...
این تو نیستی...
خیال توست...!!!

آرزوهــــــآیــــم هــوآیی میــــشوند . . . !
بر بــــآد میــــــروند . . . !
دود میشـــــنود . . . !
حـــس میـــکنم معتـــآد حســـرت هآیــــم شـــده ام . . . !
چـــــرآ بودنــــت رآســت و ریســت نمی شـــود؟!. . .
من که تمـــآم پـــآزل هـــای تنهــآیــی ام رآ درســت چیــــده ام . . .

پیش از خواب
می چـرخم به سمتش
حـرفی نمی زنیم
فقـط به هم نگـاه می کنی�
مـن و
دیـوار رو به رویم را می گویم...!!!

نبودنت...
مثل تمام کردن سیگار است...
در نیمه شبی برفی...
وقتی که تمام دکه های شهر بسته اند...

باران حضورت
که ببارد
تنهایی ام خشکسالی اش
را تعطیل می کند
به حرمت
قطراتی از جنس تو ...

پلک های مرطوب مرا باور کن
این باران نیست که می بارد
صدای خسته ی من است که از چشمانم بیرون می ریزد ...

شـعرم ڪــہ تـو بـاشـی
هـم وزن دار�
هـم قـافـیـــہ را نـباخـتــہ ام . . .

شبـــــــیه ماه هستی
نه میــــــــشود در آغوشت گرفــــــت
و نه آنســـــــــــوی تو را دیـــــــد
تنـــــــــــــها میشود در تـــــو گم شد
که شـــــــدم …

بعضـــی از سردرد هــــا نـــــــه با چایی خوب میشـــــــــه ...
نــــــــه با ژلوفن و نه حتی بــا خوابــــــــ ...!
بعضی از سردرد ها فقط با دیدن اونــــــ دو تا چشــــــــای تو خوب میشـــــه ...

همیشـــه نمـــے شود خود را زد به بـــے خیـــالـــے و گفــــت :
تنهــــا آمده ام ؛ تنهـــا مـــیروم …
یڪــ وقـــت هــایـــے !
شایـــد حتـــــے براے ساعتـــے یا دقیــقه اے ؛
ڪــم مــی آورے …
دل وامانـــده ات یــڪــ نفـــر را مـــــے خواهــد !
ڪـــــﮧ تـــا بینهـــــ ـایـــتـــ
عاشقانهـ دوستـــَش دارے … !!

چـشـــمـانـت...
دریـــــا را ، به “مــَـــد” مـی‌کـــشانـــد !
مـــــرا بـه شـــعر ...

یک فرصت به من بده که غلط ببوسمت
و تمام طول سال را جریمه ام کن
که از روی آن هزار بار تمرین کنم !!!

از این میعادگاه تکراری خسته ام
بیا این بار جای دیگری قرار بگذاریم...
برای با هم بودن
جایی بجز خیالم!!!

مــــی شــود کمـــی بــه یادم باشــی؟ مــی دانم کـــار داری ! ســَرت شـــلوغ است
مــی دانم ! اما اینکــه موقع خـــواب روی تخـــتت ... چند ثانیه ... فقط لحــظه ای بــه ذهــتنت خـــطور کند کـــه یک
جــایی... کـــسی روی تخـــتش ... موقع خــوابــش برای تـــو اشـــک مــــی ریزد ! همین هــم بــرای مـــن کــافیست .....

دلتنگ که باشی ،
آدم دیگری می‌شوی
خشن‌تر.. عصبی‌تر.. کلافه‌ تر و تلخ‌ تر
و جالبتر اینکه ، با اطرافیان هم کاری نداری
همه اش را نگه میداری و دقیقا سر کسی خالی میکنی ،
که دلـتنگ اش هستی...

اصـــــلا به روی خـــودم هـــــم نمے آورم که نیـــستے
هـــــر روز صبـــــح
شـــماره ات را مے گـــیر�
ولے مـــقاومت مے کنم و دکــــمه برقـــراری تمــــاس را فشــــار نمے ده�
مے دانے دلـــم چقـــدر بـــرایـــت تنـــگ شـــده است؟؟؟
گوشــــی را نزدیــــک گوشـــم مے آور�
چنـــد ثانیــه ای ســـکوت مے کن�
و بــــعد
مثـــل دیــــوانه ها با خــــودم حرفــــ مے زن�
حــــال من هـم خـــوبــــست
مزاحــمت نمے شو�
...
اصـــلا به روی خـــودم هـــم نمے آورم کـه نیــســتی!!!

فـصـل امـتـحـانات است ...
و مــن
جـز مـرور رنگ چشـــمــانت ...
و خـط کشـیــدن زیــر دلتنگــی هــایم ...
هــیــچ درســـی نـدارم....!!!

دختران شهر
به روستا فکر می‌کنند
دختران روستا
در آرزوی شهر می‌میرند
مردان کوچک
به آسایش مردان بزرگ فکر می‌کنند
مردان بزرگ
در آرزوی آرامش مردان کوچک
می‌میرند
کدام پل
در کجای جهان
شکسته است
که هیچکس به خانه اش نمی‌رسد؟!