کاش من پیش نگار از همه بهتر بودم
بهتری هیچ ولی کاش کبوتر بود�
میزدم پر به حرم که شوم جلد رضا
گر کبوتر نشدم کاش کمی پر بود�
تا که همراه کبوتر بروم سمت سبو
پیش آن حوض طلا کاش کمی تر
بکشد بار دگر دست نوازش به سر�
من پی دست رضا گدای این در بود�
بس که احساس قشنگیست نوازشهایش
کاش من من کل وجودم همه یک سر بود�
شعر از مهدی حبیبا ...آشفته.....