یک دقیقه سکوت...
به خاطر تمام آرزوهایم که در حد یک فکر کودکانه باقی ماندند...!
به خاطر امید هایم که به نا امیدی مبدل شدند...!
به خاطر شب هایی که با اندوه سپری کردم...!
به خاطر قلبی که زیر پای کسی که دوستش داشتم له شد...!
... به خاطر چشمانم که همیشه بارانی ماندند...!
یک دقیقه سکوت...
به احترام کسی که شادی خود را با ناراحت کردنم به دست آورد...!
بخاطر صداقت که این روز ها فراموش شده است...!
بخاطر محبت که بیشتر از همه مورد خیانت واقع گردید...!
یک دقیقه سکوت به خاطر حرف های نگفته ...!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(