چقدر شادی به مردم این کشور می آید..
چقدر دلمان بهانه این جشن های بی مقدمه را می گرفت..
چقدر این پایکوبی ها به اجتماع حوالی مان می آید..
چقدر ته قلب دسته جمعی این جامعه، خوشی کم داشت..
چقدر غمی زیر غم های مان بود
چقدر روحمان از رقص در وسط خیابان بی خبر بود
چقدر گوش این شهر، صدای بوق کم داشت..
این خنده ها، این رقص ها، این شادی ها... گوارای وجودتان... :)))

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))