بعضی اوقات برای یاد گرفتن یه چیزایی باید درد بکشی...
اذیت بشی....
اشک بریزی....
امروز!!
من دردم اومد...
اذیت شدم....
و اشک ریختم ....
تا فهمیدم به هیچ دلیلی و در هیچ شرایطی و در هیچ زمانی حق ندارم تنهایی یه انسان رو به روش بیارم...
یاد گرفتم که هیچ وقت یادم نره اونی که تنهاست بهتر از همه ی ادمای دنیا وضعیتشو می دونه...کسی حق نداره با حرفاش تنها ترش کنه...دلم شکست ولی فهمیدم نباید دل کسی رو شکست...
خدا جون خیلی دوست دارم.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(