در زندگی آدم
وقت هایی پیش می آید که دوست دارد تمام خاطرات را از ذهنش بیرون بکشد
بچیندشان روی میز و یکی یکی ببوسدشان
اما امان از خاطراتی که نه برای بوسیدن خوبند
نه حتی از ذهن بیرون می آیند …
کز می‌کنند یک گوشه ی مغز
زانوی غم بغل میگیرند و به تمام خاطرات خوب نیشخند می زنند …
آن‌وقت است که با خود فکر می‌کنی کاش مغز به قدری کوچک و ناتوان بود که آدم حتی نمی‌توانست اسم خود را به یاد آورد

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))