*الــــسلام عــــلیک یـــا عـــلی بــــن مــــوسی الــــرضا(ع)*
هر روز در سکوتِ خیابان ِ دوردست
روی ردیف نازکی از سیم می‌نشست
وقتی کبوتران حرم چرخ می‌زدند
یک بغض کهنه توی گلو داشت... می‌شکست
ابری سپید از سر گلدسته می‌پرید:
جمع کبوترانِ خوش‌آواز ِ خودپرست
آنها که فکر دانه و آبند و این حر�
جایی که هرچقدر بخواهند دانه هست
آنها برای حاجتشان بال می‌زنند
حتی یکی به عشق تو آیا پریده‌است؟
باران گرفت...بغض خدا هم شکسته بود
تنها کلاغ روی همان ارتفاع پست،
آهسته گفت: مــــن کــــه کـــــبوتر نـــــمی‌شـــــو�
امـــا دلــــم بـــه دیـــدن گـــلدسته‌ات خـــوش‌ســـت

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))