♪√♪√♪√خط خطىهاي عاشقانه من√♪√♪√♪
نخواستي بمونيو رفتي ... تويي که دلم رو شکستي ...
تويي که همه آرزومي ... تويي که مِثِ خوابو وهمي ...
نبودت واسم خيلي سخته ... منو چشمي که گريه کرده ...
منو خاطراتم کنارت ... من هر لحظه هستم به يادت ...
تو اما چه ساده گذشتي ... نديدي منو , خيلي سنگي ...
توانگاري عاشق نبودي ... که اينطوري از من گذشتي ...
گذشتي چه آسونو ساده ... حاﻻ همدمم خاطراته ...
همون خاطرات قشنگي ... که بودي پيشم , صافو ساده ...
اگه بارِديگه , توديديم ... نگو , قسمت ما همين بود ...
نکن بازي با حالِ زارم ... که هرشب همه , فکرم اين بود ...
چه تقدير تلخو عجيبي ... جدايي واسم عين مرگه ...
من از حقم اينبار گذشتم ... نگي چشم رو حرفات ميبستم ...
حاﻻ دوري از من تو ماهم ... من انگار هنوز غرق خوابم ...
چه خوابِ بدي , مثل کابوس ... به يادت منم هرشب , هرروز ...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(