**تقدیم به همه ی عاشقهایی که عشقشون ولشون کرده ورفته**
باز گو،ای به کنار دگری خفته ی من
چه کند با غم تو این دل آشفته ی من؟
وه مه امروز پراکنه تر از بوی گل است
خاطر جمع تراز غنچه ی نشکفته ی من
آفتاب نگه گرم ترامیجوید
این دل سردتر ازبرف فروخفته ی من
یاد از آن روزکه انگشت تو اشکم بسترد
خاتم دست توشدگوهر ناسفته ی من
شاهدآتش عشق توکه گرم است هنوز
شعله هایی که پر میکشد از گفته ی من
چه کنم؟دل به که بندم؟به کجاروی کنم؟
بازگو،ای به کنار دگری خفته ی من.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(