دورهم نشسته بوديم ...
خالم گف آرمين يه چيزي بخون واسمون ...
گفتم بابا خاله بيخيال ...
گف باز شرو کردي ...؟! ياﻻ بخون ...
مامانم با سرش 1 نشونه اى داد ... که يني منم دوس دارم ... بخون ...
نشستم پشت پيانو ... شرو کردم به زدن و خوندن اين ترانه ...
بى تو ... يه ساله ديگه سر شد ...
چهار فصل ... توى اين خونه پاييزه ...
تو لحظه ىِ خط زدنِ هرسال ...
اين خونه از غم .... لبريزه ...
هر روزِ امسال ... بوىِ غم ميده ...
من با سکوتت ... هرلحظه ميميرم ...
نيستي ولي هرگوشه ى خونه ...
دارم ... نشوني از تو ميبينم ...
هر روزِ امسال ... بوىِ غم ميده ...
من با سکوتت ... هر لحظه ميميرم ...
نيستي ولى هرگوشه ىِ خونه ...
دارم ... نشوني از تو ميبينم ...
سهم من ... از يه عمر دل بستن ...
اين ... گريه هايِ وقت و بىوقته ...
دقت کني ...حالم رو ميفهمي ...
حتى موهامم ... تيرگيش رفته ...
برگشتنِ تو ... ديگه ممکن نيس ...
شايد هنوزم سرد ومغروري ...
محکومم اين روزا ... به تنهايي ...
تو هر صفحه ى تقويم ... ازم دوري ...
هر روزِ امسال ... بوىِ غم ميده ...
من ... با سکوتت هر لحظه ميميرم ...
نيستي ولي ... هر گوشه ىِ خونه ...
دارم ... نشوني از تو ميبينم ...
تمام لحظات خوندن اين آهنگ مسخره ترين چيز ... لبخند رو لبم بود ... واسه حفظِ ظاهر ... تظاهر به خوب بودن ...
لبخند زدن درحال خوندن آهنگي که تو تنهاييت هزار بار باش گريه کردي ...
خيلي سخته ...
ﻻيک = تُو بَرَنْدِه شُدي ...
تَظْاهُر کَردَنُو خٌوب يْادَم دادي ...
دَرسِ سَختي بُود ... امْا ديْدي پْاسِش کَردم عِشقَم ....؟!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(