برای ظالمترین مخاطب خاص دنیا:
پـــر از تـنـهـاییـم، ای کــاش بــودی/ کـه داره زنــدگـیــم از دسـت مـیـره
یـه آهنگی گذاشتم کــه مـیـدونـم/ اگـه گـوشـش کـنـی گـریت میگیره
صدام از گریـه ی دیـشـب گرفــتــه/ چه بارونی،چه احساسی،چه حالی
بـا اشـکام بـاز مـهـمـونـی گـرفـتـم/ همه چی هست، قط جای تو خالی
دارم دنـبـال عـکـسـامـون میـگـردم/ هـمــونــا کــه لـب دریــا گــرفـتـیـ�
اگـه مـا سـهـم هـم دیگـه نبـودیـم/ چــرا تــوی دل هـــم جـا گـرفـتیـم؟
چه معصومانه افتادی تو این عکس/ چــه لـبـخـنـد نـجـیـبـی رو لـبـاتــه
تـو مـیـخـندی و مـن گـریـم گـرفـته/ چـقـدر ایـن خـونه تـشـنـه ی صداته
تـو یــادت رفـتــه وقـتی گـریـه دارم/ بـرای اشـکـای مـن شـونـه بـاشی
تـو یـادت رفـتـه باید خـونـه بـاشـی/ بـایـد پـیـش مـنـه دیـوونــه بـاشی
نــگــو خــونـه، بـگـــو دیــوار بــی در/ کـه سـرتـا پـاشو خاموشی گرفته
مــگـه مــن تـوی تـقـدیـرت نـبـودم/ شــایـد دنـیـا فـرامـوشـی گـرفـتـه