گریه کردم...گریه کردم...
اما دردمو نگفتم...
تکیه دادم به غرورم...تا دیگه از پا نیفتم....
گریه کردم...گریه کردم...
چه ترانه بی اثر بود...مثه مشت زدن به دیوار...
اولین فصل شکستن...آخرین خدانگهدار...
من به قله می رسیدم....اگه هم ترانه بودی....
صد تا سدو می شکستم....اگه تو بهانه بودی...
اگه هم ترانه بودی...اگه تو بهانه بودي...اگه هم ترانه بودي...اگه تو بهانه بودی...گریه کردم...گریه کردم...
اما دردمو نگفتم....
با تو فانوس ترانه...یه چراغ شعله ور بود...
لحظه ها چه عاشقانه...قاصدک چه خوش خبر بود...
کوچه ها بدون بن بست...آسمون پر از ستاره...
شبا گلخونه خورشید....واژه ها شعر دوباره....واژه ها شعر دوباره...
دست تکون دادن آخر....توی اون کوچه ی خلوت...
بغض بی وقفه ی آواز...گریه های بی نهایت...
گریه کردم...گریه کردم...
اما دردمو نگفتم....
گریه کردم...گریه کردم...
اما دردمو نگفتم....
گریه کردم...گریه کردم...گریه کردم...گریه کردم...
♦•♦•♦•♦•♦•♦•♦•♦•♦•♦•♦•♦
طرفداراي ناصر عبداللهي بکوبن ﻻيکو به افتخار ترانه ي فوق العادش ♥

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(