رو درو ديوار اين شهر همه از تو يادگاره....!
هنوز اين شعر رو گوش ميدي آيدا؟ يادته آيدا ؟يادته وقتي اين شعر رو برات داشتم زمزمه ميکردم؟گفتي کجاي اين شهر يادگار ياد منه آخه؟يادته با هم شمورديم ؟
1.پاساژ و روسري گل گلي
2.مغازه من چي يادته؟
3.ايستگاه اتوبوس.خانم خانم من خودم سيا�
4.سينما يادته؟
5.کلبه آبي ؟گربه دم درش؟
6.سيلورو يادته .قاشقاش.
و...
يادته چقدر خنديديم اون روز؟
مگه همينا رو يادآوري نکرديم و خنديديم؟پس چرا من حالا اشک نميزاره منيتور رو ببينم آيدااا؟
يادته بعد چند لحظه من جدي شدم گفتم بريم؟گفتي کجا؟گفتم بريم تا ماه و ستاره.باز خنديديم اينقدر خنديديم تا چشامون از خنده زياد خيس شد . آره آيدا الانم چشام خيسه اما از دوريت.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(