من همون نفستم که میگفتی اگه نباشم می میییییییییییری
وقتی بهونه های رفتنت شروع شد چیزی نگفتم سکوت کردم تا نکنه خودمو تحمیل کنم به کسی که عاشقانه به عشقش نفس میکشیدمو دیگه منو نمیخواست
چه شبایی که با گریه خوابم برد چه روزای که پف چشمامو که مال اشکای شب قبل بود برا اینکه کسی نفهمه با یخ خوابوند�
...
وقتی برگشتی صادقانه بگم دلم لرزید اما....
اما....
نمیتونستم دلمو زنگ تفریح کلاسای خسته کننده تو کن�
برو من این اینجا با خودم خو گرفتم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(