بــــیــــ ـ ـ مــــنـــظـــورهــــایــــ ـ ـ ˙·٠•●♥ هادی(R) ♥●•٠·˙
به ســلامـــتـــیــ ـ ـ ـ دوســتـــیـــ ـ ـ کهــ ـ ـ بــعــضـــیـــ ـ ـ حــــرفــــ ـ ـ هـــــا رو تــــــو دلــــشــــ ـ ـ نــــــگــــهــــ ـ ـ مـــــیــــدارهــــ ـ ـ و مــــیـــشـــکـــنــهـــ ـ
امـــــا بــــــازمـــــ ـ ـ حـــــرفـــیــــ ـ ـ نمیــــــزنـــــهــــ ـ ـ
هــــمـــــهــــ ـ ـ حـــــرفــــ ـ ـ هـــــا و تـــــحقـــیـــــر هـــــا رو به جـــــونــــ ـ ـ میــــ ـ ـ خـــــــرهــ ــ ـ
امـــــا بــــــازمـــــ ـ ـ حـــــرفـــیــــ ـ ـ نمیــــــزنـــــهــــ ـ ـ
فــقــــــط بــــــرا ایــــنــــکـــهــ ـ ـ رابــــــــطــهــــ ـ ـ دوســـــتـــشــ ـ ـ بـــــا عـــــشقـــشــــ ـ ـ بـــهــــــمـــ ـ ـ نـــــخـــــورهـــــ ـ ـ
امــــا آخــــرشـــ ـ ـ بــــازمـــــ ـ ـ آدمـــ ـ ـ بــــــدهــ ـ ـ قــــصــهـــ ـ ـ میــــشـــهـــ ـ ـ
لایــــــکـــــ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ ـ به ســـلامتــیـــشـــ ـ ـ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(