دفترم باز است و کلماتم جاری/جمله هایم بی لطف,واژه ها تکراری
خسته ام از این وضع ,وضع بی سامانی/تا به کی این گونه روز و شب بیداری
مژه ها می نالند از جدایی هاشان/دید چشمانم هم می رود بر تاری
مینویسم این را,اندکی نا دارم/میشود آقاجان که علم برداری
تکیه بر بیت الله قامتی ورزیده/پنجه ای پولادین هیکلی سرداری
روی دستانت هست بیرقی همچون کوه/بر کف ت چون حیدر ذولفقاری داری
لایق آن نیستم یار تو من باشم/مشود نامم را نوکرت بگذاری
شعر از مهدی حبیبا(آشفته)

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))