A
AR m IN ۱۳ سال پیش
پیام

آخ عزيز روزهاي خوبم . . .
کاش ميدانستي چقدردلم تنگ شده . . .
تنگ محض حرف زدن هايت . . .
همان چيزهايي که هميشه ميگفتم نگو اما اﻻن آرزوي شنيدنشان را دارم . . .
دلم تنگ شده براي يواشکي حرف زدن هاي شبانه . . .
پاي گوشي خواب بردنمان . . .
اس ام اس هاي اول صبح که انگار منبع انرژي بودند . . .
دلم تنگ شده براي نماز صبح بيدارت کردن ها . . .
دلم تنگ شده براي آرزوهاي 12 شبي,خيره به ماه . . .
راستي اصﻻ يادت هست؟!
درد من اين نيست که دروغ گفتي . . .
مشکل اين است که ازاين به بعد چگونه حرف هايت را بدون ترديد باور کنم؟!
با اين همه دوستت دارم . . .
گذشتن از تو کار من نيست . . .
نه . . .!
نميتوانم . . .!
امضاء: همان که به او گفتي هيچوقت دعوا نميکنيم!
به ياد : روزهاي شيرين!
با گذر از : روزهاي سخت!
با اميد به : شروعي دوباره!
راستي حال من خوب است . . .
اما . . .
توباور نکن!

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.